 Ο
ΓΙΑΝΝΗΣ
ΜΠΙΛΙΟΣ
γράφει
για
την
τραγωδίαα
του
Μονάχου |
Σαν σήμερα πριν 52 χρόνια, στα χιόνια του Μονάχου πέθανε μια ομάδα και γεννήθηκε ένας θρύλος. Οι «Μπέμπηδες» του Μπάσμπι έμελλε να μην μεγαλώσουν ποτέ…Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΙΛΙΟΥΣτη ζωή μας, έρχονται κάποιες στιγμές που νιώθουμε αθάνατοι. Πανίσχυροι. Ικανοί για τα πάντα. Και βέβαιοι ότι όλα είναι στα χέρια μας, ότι όλα θα έρθουν όπως τα θέλουμε και όπως τα κανονίζουμε. Κάπως έτσι ένιωθαν εκείνο το καταραμένο απόγευμα της 6ης Φεβρουαρίου του 1958 οι ποδοσφαιριστές της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μία μέρα νωρίτερα, στο χιονισμένο Βελιγράδι, ο Ερυθρός Αστέρας είχε αποτελέσει το τελευταίο θύμα της πορείας τους προς τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και το μόνο που τους ενδιέφερε, ήταν να γυρίσουν στο Νησί και να συνεχίσουν να γράφουν ιστορία: να «καθαρίσουν» την πρωτοπόρο Γουλβς και να μειώσουν τη διαφορά στους 2 βαθμούς ώστε να διεκδικήσουν τον τρίτο στη σειρά τίτλο. Και στη συνέχεια, να αποδείξουν ότι ήταν ικανοί να στερήσουν από εκείνη την παραμυθένια Ρεάλ Μαδρίτης το στέμμα της Ευρώπης.
Τα σχέδιά τους ματαιώθηκαν. Λίγα δευτερόλεπτα χρειάστηκαν για να επιβεβαιωθεί ο άγραφος αλλά θεμελιώδης νόμος της ζωής που λέει ότι όλοι μα όλοι είμαστε ανίσχυροι και ελάχιστοι μπροστά σε όσα έχει αποφασίσει ερήμην μας η καλή ή η κακιά νεράιδα του καθενός.
Ο τελευταίος «χορός»
Δεν είναι άγνωστη η ιστορία. Εδώ και 45 χρόνια, η θυσία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μνημονεύεται συνεχώς. Και όχι μόνο όταν φτάνει η καταραμένη 6η Φεβρουαρίου. Η μνήμη της τραγωδίας του Μονάχου είναι κάθε μέρα ζωντανή όσο το ρολόι έξω από το Ολντ Τράφορντ παραμένει σταματημένο στις 3.04 μ.μ. και όσο ο Σερ Μπόμπι Τσάρλτον εμφανίζεται στη γνωστή του θέση στο Θέατρο των Ονείρων για να θυμίζει σε όλους ότι εκείνη η ομάδα βγήκε ημιθανής από τα συντρίμμια για να φτάσει δέκα χρόνια μετά στην κορυφή της Ευρώπης. Με τον ίδιο τον Τσάρλτον αρχηγό και με τον Σερ Ματ Μπάσμπι στον πάγκο, έχοντας νικήσει το θάνατο μετά από τη δίμηνη μάχη που έδωσε στο νοσοκομείο του Μονάχου.
Η Γιουνάιτεντ επέστρεφε από τη Γιουγκοσλαβία έχοντας πάρει το πολύτιμο 3-3 από τον Ερυθρό Αστέρα. Το 2-1 του Ολντ Τράφορντ και η ισοπαλία στο χιονισμένο Βελιγράδι έδιναν την πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το 0-3 του πρώτου εικοσαλέπτου που μετατράπηκε σε 3-3 θύμιζε απλά ότι ο Μπάσμπι είχε να κάνει με παιδιά που ακόμα δεν είχαν γίνει άντρες.
Είχαν προλάβει ωστόσο να πάρουν δύο τίτλους, αυτούς του 1956 και του 1957, κάνοντας ρεκόρ για τα αγγλικά δεδομένα το 1956 με το μέσο όρο ηλικίας των 22 ετών, τον μικρότερο που παρουσίασε ποτέ μια Πρωταθλήτρια Αγγλίας! ΄Ήταν σχεδόν η ίδια ομάδα που είχε σαρώσει το Κύπελλο Νέων από το 1951 ως το 1955. Ηταν οι θρυλικοί «Μπέμπηδες» του Μπάσμπι!
Η μοιραία στιγμή
Το σχέδιο πτήσης προέβλεπε αναχώρηση για το Μάντσεστερ το πρωί της 6ης Φεβρουαρίου και ανεφοδιασμό του ελικοφόρου G-ALZU των Βασιλικών αερογραμμών στο Μόναχο. Οι δύο αποτυχημένες απόπειρες του κυβερνήτη Τζέιμς Θέιν να «σηκώσει» το αεροπλάνο ήταν αδύνατο να πείσουν τα μέλη της αποστολής να σκεφτούν το ενδεχόμενο καθυστέρησης. Έστω και μια μέρα ξεκούρασης ήταν απαραίτητη πριν το ντέρμπι κορυφής με τη Γουλβς.
Για αναβολή βέβαια, ούτε λόγος. Ο Ματ Μπάσμπι είχε δώσει αγώνα το 1956 για να αποσπάσει από την αγγλική ομοσπονδία την άδεια για συμμετοχή της ομάδας του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Οι Άγγλοι δεν ήθελαν παρτίδες με την υπόλοιπη Ευρώπη και με πρόφαση τον κίνδυνο αναβολών σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Αγγλίας, απαγόρευσαν στην Πρωταθλήτρια 1955 Τσέλσι να παίξει στο νεοσύστατο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ηταν έτοιμοι να κάνουν το ίδιο και με τη Μάντσεστερ και, όταν πια πείστηκαν να την αφήσουν να παίξει στην Ευρώπη, η προειδοποίηση ήταν σαφής: «Μην τολμήσετε ποτέ να ζητήσετε αναβολή αγώνα».
Στις 3 και 4 λεπτά ο κυβερνήτης έκανε την τελευταία προσπάθεια. Το αεροσκάφος τροχοδρόμησε και όταν πια είχε φτάσει στα μισά της πίστας, ο Θέιν κατάλαβε ότι το πρόβλημα με την τροφοδοσία των κινητήρων δεν είχε αποκατασταθεί και οι παγωμένες μηχανές δεν θα μπορούσαν να ανταποκριθούν. Ήταν όμως πολύ αργά και για τα φρένα να βοηθήσουν την κατάσταση. Ο ατσάλινος όγκος άρχισε ένα τρελό πατινάζ που σταμάτησε στο φράχτη, πολύ κοντά σε σπίτια του χωριού Κιρχτρούντερινγκ, δίπλα στο αεροδρόμιο Ριμ που δεν υπάρχει πια.
Πέρασαν στην ιστορία
Όσοι ποδοσφαιριστές προτίμησαν τη γαλαρία ώστε να κάνουν τον …χαβαλέ τους μακριά από τα μάτια και τα αυτιά του Ματ Μπάσμπι, το πλήρωσαν με τη ζωή τους. Το αεροπλάνο προσέκρουσε με το πίσω μέρος και όσοι κάθονταν εκεί, ήταν οι άτυχοι της υπόθεσης.
Αυτοί ήταν
* ο 28χρονος Aγγλος διεθνής Ρότζερ Μπιρν, αρχηγός της ομάδας
* ο 21χρονος μέσος Εντι Κόλμαν
* ο 24χρονος κεντρικός αμυντικός Μαρκ Τζόουνς
* o 22χρονος αριστερός εξτρέμ Ντέιβιντ Πεγκ
* ο 26χρονος επιθετικός Τόμι Τέιλορ
* ο 22χρονος στράικερ Λίαμ «Μπίλι» Γουίλαν και
* ο 25χρονος αριστερός μπακ Τζεφ Μπεντ.
Δεκαπέντε μέρες αργότερα, θα σβήσει στο νοσοκομείο και ο 21χρονος μέσος Ντάνκαν Εντουαρντς. Ισως η μεγαλύτερη απώλεια στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Διεθνής από τα 18 του και το πιο λαμπρό αστέρι ανάμεσα σε αυτά της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Και δεν ήταν μόνο αυτοί. Ο γραμματέας του συλλόγου και μάνατζερ της ομάδας προπολεμικά Γουόλτερ Κρίκμερ, ο γυμναστής Τόμ Κάρι, ο προπονητής Χέρμπετ Γουάλεϊ, ο παλιός διεθνής τερματοφύλακας της Μάντσεστερ Σίτι και μετέπειτα δημοσιογράφος Φρανκ Σουίφτ, οι επίσης δημοσιογράφοι Ντον Ντέιβις, Τζορτζ Φέλοους, Τομ Τζάκσον, Αρτσι Λέντμπροκ, Χένρι Ρόουζ και Ερικ Τόμπσον μαζί με τον συγκυβερνήτη Ρέιμοντ, τον φροντιστή Κέιμπλ, τον ταξιδιωτικό πράκτορα Μάιλν και τον οπαδό της ομάδας Γουίλι Σατίνοφ, συμπληρώνουν την τραγική λίστα.
Ο Ματ Μπάσμπι θα δώσει τη μάχη του στο νοσοκομείο του Μονάχου και όταν πια θα επιστρέψει στα καθήκοντά του, θα βρει μια ομάδα με λαβωμένο σώμα και την ψυχή. Ο ίδιος ξέρει ότι «Μπέμπηδες» δεν μπορούν να δημιουργηθούν από την αρχή και ζητάει δέκα χρόνια διορία για να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης. Και όταν το Μάιο του 1968 στο Γουέμπλεϊ με αντίπαλο την Μπενφίκα κέρδιζε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, ένιωθε ότι η Ιστορία τού εξοφλούσε κάποια παλιά γραμμάτια. Μαζί με αυτόν, ο Μπόμπι Τσάρλτον και ο Μπιλ Φουλκς ολοκλήρωναν με θριαμβευτικό τρόπο τη διαδρομή από την κόλαση του Μονάχου στο Εβερεστ της Ευρώπης.
* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Goal news» στις 6 Φεβρουρίου 2003. |
