 |
ΤουΒΑΣΙΛΗ ΣΚΟΥΝΤΗ |
|---|
Ο Ζορμπάς της Ρωσίας
Προσδιορίζοντας με εμφατικό τρόπο τη φιλοσοφία του (ήρωα του) Αλέξη Ζορμπά, ο Νίκος Καζαντζάκης γράφει –στο ομώνυμο μυθιστόρημα του πως «η ζωή είναι ένα ποτήρι κρασί, αλίμονο στον που δεν μέθυσε»…
…κι αυτή η μεγάλη κουβέντα μου ‘ρθε στο μυαλό προχθές το απόγευμα, στο άκουσμα της δολοφονίας του Σαμπτάι Φον Καλμάνοβιτς!
Αν όντως η ζωή είναι ένα ποτήρι κρασί, τότε ο συχωρεμένος πια ιδιοκτήτης της Σπαρτάκ Μόσχας Περιχώρων, δεν ήταν απλώς μεθυσμένος από τις χάρες και τις χαρές της, αλλά πρόεδρος της Παγκόσμιας Λέσχης Βαρελοφρόνων!
Για πέντε πράγματα ήταν τρελός και παλαβός ο φον Καλμάνοβιτς, που εγκατέλειψε άκων τον μάταιο τούτο κόσμο, σε ηλικία 67 ετών: για τις γυναίκες, για την καλοπέραση, για τα έργα τέχνης, για τα φάρμακα…
… και φυσικά για το μπάσκετ!
Τα συνδύαζε μάλιστα με αριστοτεχνικό τρόπο όλα αυτά διότι τα λεφτά που έβγαζε από τη διακίνηση φαρμάκων και τις υπόλοιπες επαγγελματικές δραστηριότητες του, τα επένδυε στους πανάκριβους πίνακες ζωγραφικής, τα ξόδευε στο μπάσκετ και τα σπαταλούσε με τις γυναίκες του!
Με τις γυναίκες του εντός και εκτός του γηπέδου!
Ο Σαπτάι φον Καλμάνοβιτς
Το εννοώ αυτό που γράφω και δίνω μεγάλη (σημειολογική) έμφαση στον διαχωρισμό των ρημάτων ξοδεύω και σπαταλώ, ακολουθώντας το παράδειγμα του συχωρεμένου Τζορτζ Μπέστ…
….ο οποίος είχε ομολογήσει ότι «το 90% των χρημάτων που έβγαλα στην καριέρα μου τα ξόδεψα στο ποτό και στις γυναίκες και τα υπόλοιπα απλώς τα σπατάλησα»!
Δεν ξέρω αν ο δολοφονημένος ιδιοκτήτης της Σπαρτάκ Μόσχας Περιχώρων είχε κλίση προς το ποτό, αλλά τις γυναίκες και τις πορσελάνες δεν τις άφηνε σε… χλωρό κλαδί!
Αναφέρομαι ιδιαιτέρως στις πορσελάνες, διότι στην αμύθητης αξίας συλλογή του με έργα τέχνης και διάφορα άλλα αντικείμενα περιλαμβάνονται 180 κομμάτια από το σερβίτσιο της Μεγάλης Αικατερίνης…
… τη στιγμή που τα μουσεία της Ρωσίας έχουν διασώσει μόλις 120 από τα 1.200!
Ο φον Καλμάνοβιτς υπήρξε ο ορισμός του bon viveur κι αυτό το συνειδητοποίησαν όλοι από την πρώτη στιγμή που τον αντίκριζαν, πάντοτε περιστοιχιζόμενο από ωραίες γυναίκες!
Άλλες από αυτές ήταν μπασκετμπολίστριες, άλλες απλώς φιλενάδες του!
Τον Σεπτέμβριο του 1999, όταν εμφανίστηκε στο διεθνές τουρνουά της Λευκωσίας ως ιδιοκτήτης της (προ πέντε μηνών) πρωταθλήτριας Ευρώπης Ζαλγκίρις Κάουνας στην οποία είχε βάλει πρόεδρο τον Αρβιντας Σαμπόνις ο μάνατζερ του Παναθηναϊκού Μάνος Παπαδόπουλος τον ρώτησε γιατί κυκλοφορεί με δυο γυναίκες μαζί…
Ο φον Καλμάνοβιτς τον κοίταξε με νόημα, έβαλε τα γέλια και του είπε: «Μα φίλε μου, αν ήταν να συνοδεύω μια, θα έμενα στο σπίτι με τη γυναίκα μου»!
Λίγες εβδομάδες αργότερα ήλθε στην Αθήνα με την ευκαιρία του αγώνα Παναθηναϊκός-Ζαλγκίρις, συναντήθηκε με τον Παύλο Γιαννακόπουλο και είπε με σοβαρό ύφος προς τους δημοσιογράφους το εξής καταπληκτικό:
«Συναντήθηκα με τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού και μιλήσαμε για τα τρία πιο σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τον πλανήτη: τα φάρμακα, το μπάσκετ και το σεξ»!
Δεν ξέρω αν πράγματι είχαν μιλήσει και για το σεξ, πάντως σίγουρα η κουβέντα τους αναλώθηκε στα άλλα δυο θέματα, καθότι μέχρι προχθές το απόγευμα ετύγχαναν συνάδελφοι και ομόλογοι ως πρόεδροι των πρωταθλητών Ευρώπης (πέντε φορές ο Παναθηναϊκός, τρεις στη σειρά η Σπαρτάκ Μόσχας) και ως μεγαλοβιομήχανοι και επιχειρηματίες στον τομέα των φαρμάκων…
Ο συχωρεμένος πια Λιθουανός με τις εβραϊκές ρίζες είχε -μέσω της εταιρείας CIS- το μονοπώλιο στην αγορά των φαρμάκων στη Ρωσία και σε πολλές από τις υπόλοιπες χώρες της (παλιάς) Σοβιετικής Ένωσης και παράλληλα ήταν ένας από τους βασικότερους μετόχους των κλινικών Euromedica!
Α, μεταξύ άλλων, (όπως είχε γράψει ο συνάδελφος Γιάννης Ψαράκης σε ένα πολύ αποκαλυπτικό αφιέρωμα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «All Star Basket» στις 31 Ιανουαρίου του 2007) ο φον Καλμάνοβιτς ήταν εκείνος ο οποίος ανακάλυψε και εκτόξευσε το άσημο μουσικό συγκρότημα «Βoney M»!
Η ζωή του υπήρξε πράγματι βίος και πολιτεία σε όλα τα επίπεδα: ήταν μια καλή ζωή, που απλώς διακόπηκε ξαφνικά από τους πυροβολισμούς τους οποίους δέχτηκε μέσα στο αυτοκίνητο του, που δεν ήταν θωρακισμένο, ούτε το ακολουθούσαν σωματοφύλακες.
Το αυτοκίνητο του Σαπτάι φον Καλμάνοβιτς γαζωμένο από 20 σφαίρες το απόγευμα της Δευτέρας 2 Νοεμβρίου 2009
Δεν είχε κιόλας από δαύτους…
Λέγεται ότι ο Καλμάνοβιτς διετέλεσε πράκτορας τόσο της ρωσικής KGB όσο και της (ισραηλινής) Μοσάντ, ενώ πέρασε εννιά χρόνια στη φυλακή (κατηγορούμενος για κατασκοπεία) και στη συνέχεια εκμεταλλεύθηκε τις γνωριμίες του και δημιούργησε μια αυτοκρατορία στο χώρο της κατασκευής και διακίνησης φαρμάκων.
Παντρεύτηκε τρεις φορές, άφησε πίσω του τέσσερα παιδιά, μια ανεκτίμητη περιουσία, έναν σύλλογο για τον οποίο υπήρξε πατέρας και χιλιάδες ανθρώπους που δούλευαν για λογαριασμό του, μεταξύ αυτών και τον Έλληνα γενικό διευθυντή της ομάδας γυναικών της Σπαρτάκ Στράτο Κωσταλά!
Κρίνοντας από τις σχέσεις που είχαν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια, θα έλεγα ότι (ο συχωρεμένος) άφησε πίσω του και τον… Γιώργο Βασιλακόπουλο, στον οποίο πριν από μερικούς μήνες επιφύλαξε μια πρωτοφανή τιμή: μετονόμασε τον δρόμο που περνάει μπροστά από το κλειστό γήπεδο της πόλης Βίντνογε (που απέχει 35 χιλιόμετρα από τη Μόσχα) από «Ολιμπίσκι» σε οδό Γιώργου Βασιλακόπουλου!
Αυτή η υπόθεση προκάλεσε αίσθηση σε ολόκληρη τη Ρωσία, διότι ενώ – σε πείσμα της νομοθεσίας – ο φον Καλμάνοβιτς βρήκε τον τρόπο να ξεπεράσει τη γραφειοκρατία της μετονομασίας των οδών, κοτζάμ ρωσική κυβέρνηση δεν κατάφερε την ίδια εποχή να αλλάξει το όνομα ενός δρόμου της Μόσχας για να τιμήσει τη μνήμη του Αλεξάντερ Σολζενίτσιν!
Ως γνωστόν το πρώτο (πριν από το αρχιπέλαγος Γκουλάγκ) σπουδαίο έργο του Σολζενίτσιν ήταν το «μια μέρα στη ζωή του Ιβάν Ντενίσοβιτς», που έχω την εντύπωση πως ωχριά μπροστά σε μια μέρα στη ζωή του Σεμπτάι Καλμάνοβιτς!
Μια ζωή, που (για να μην ξεφεύγουμε από τα λογοτεχνικά…) τη ρούφηξε σαν κόκκινο κρασί, τη μέθυσε και τη γλέντησε για τα καλά…
Ο ΘΗΛΥΚΟΣ ΤΖΟΡΝΤΑΝ, ΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΛΑ ΚΑΙ Η (ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ) ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΦΟΝ ΚΑΛΜΑΝΟΒΙΤΣ
Βίος και πολιτεία, λοιπόν, ο Σεμπτάι Καλμάνοβιτς που δολοφονήθηκε τη Δευτέρα στη Μόσχα και κηδεύεται σήμερα στο Βίντνογε, μια πόλη 55.000 κατοίκων την οποία ο ίδιος έβαλε στον χάρτη του μπάσκετ…
Και (την έβαλε επίσης) στο χάρτη της Μόσχας, μπορώ να πω. Για την ακρίβεια της Μόσχας Περιχώρων, όπως κωδικοποιείται το Moscow Region…
… αν και για να είμαι ειλικρινής ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί είναι Μόσχα Περιχώρων και όχι… Περίχωρα Μόσχας!
Εν πάση περιπτώσει, αυτή η μικρή κουκίδα στο Μοσχοβίτικο αχανές αποχαιρετά σήμερα τον άνθρωπο που εκτός όλων των άλλων, πήρε μια ομάδα από το πουθενά και την οδήγησε στον ευρωπαϊκό θρόνο…
… και μάλιστα όχι μία φορά, αλλά τρεις στη σειρά!
Τρεις, χώρια η τέταρτη που (μπορεί να) έρχεται!
Βεβαίως τα αγαθά κόποις κτώνται: κόποις και χρήμασιν, αλλά αυτά (τα δεύτερα0 δεν αποτελούσαν ποτέ πρόβλημα για τον φον Καλμάνοβιτς, ο οποίος δεν δίστασε να σπρώχνει κάθε χρόνο πάνω από 10.000.000 δολάρια για να κάνει το κέφι του!
Α, ναι, εκτός από μεγάλη τσέπη, είχε και γερούς υποστηρικτές, διότι το μισό μπάτζετ καλύπτει ο ίδιος και το άλλο μισό η κυβέρνηση της Μόσχας Περιχώρων!
Τώρα βεβαίως νιώθω τύψεις γιατί χρησιμοποιώ ενεστώτα χρόνο για κάποιο άνθρωπο που ανήκει στον… αόριστο, αλλά προφανώς αυτά τα 5.000.000 δολάρια που του αναλογούσαν, θα τα καλύψει η γυναίκα του, η οποία μάλιστα τυγχάνει επιφανής (πρώην) μπασκετμπολίστρια…
Η Αρχίποβα με τ’ όνομα!
Η παλαίμαχη γκαρντ της εθνικής ομάδας της Ρωσίας, Άννα Αρχίποβα ήταν η τελευταία σύντροφος του φον Καλμάνοβιτς και αυτή που μεταξύ άλλων θα κληθεί να αποφασίσει τι θα απογίνει με την καλύτερη ομάδα γυναικών της Ευρώπης!
Με κίνδυνο να θεωρηθώ υπερβολικός θα το χόντραινα, αναφερόμενος στην καλύτερη ομάδα γυναικών του πλανήτη, διότι εκτός από τις Ρωσίδες με προεξάρχουσα την Ιλόνα Κόρστιν, η Σπαρτάκ διεθέτει το απαύγασμα του παγκοσμίου μπάσκετ: από την γνωστή και μη εξαιρετέα Αυστραλέζα Λορίν Τζάκσον, τη Σέρβα Σόνια Πέτροβιτς και τη Γαλλίδα Εντβιγκε Λόουσον-Γουέιντ έως τις Αμερικανίδες Νταϊάνα Ταουράσι (MVP του WNBA), Σου Μπερντ, Σίλβια Φόουλς και Τζάνελ Μακ Κάρβιλ !
Αυτή η ομάδα, που δημιούργησε πριν από τέσσερα χρόνια ο συχωρεμένος, είναι μια αληθινή dream team, απλώς όλες αυτές οι ονειρεμένες παίκτριες εδώ και μερικές μέρες ανησυχούν μήπως βρεθούν και στην άλλη πλευρά του φεγγαριού…
… και (μετά το όνειρο) ζήσουν και τον εφιάλτη!
Προς επίρρωσιν της dream team και για να συνειδητοποιήσουν οι αμύητοι περί το μπάσκετ γυναικών τι σόι παίκτριες αγωνίζονται στη Σπαρτάκ, αρκεί να σας πληροφορήσω ότι κάποιες από αυτές έχουν ετήσιο συμβόλαιο πάνω από 1.000.000 δολάρια…
… ενώ ο προπονητής τους Λάζλο Ράτμπεγκερ, που βρίσκεται επί 13 συναπτά έτη στο κουρμπέτι της Ευρωλίγκας γυναικών είπε τις προάλλες ότι «ο Μάικλ Τζόρνταν είναι πολύ τυχερός, διότι αυτός γεννήθηκε άντρας, ενώ η Ταουράσι είναι γυναίκα, αλλιώς δεν θα φτούραγε μπροστά της!»
Ουπς!
Το άγγελμα της δολοφονίας του φον Καλμάνοβιτς εκτός από θλίψη σκόρπισε και ανησυχία, την οποία προσπάθησε να διαχειριστεί ένας δικός μας άνθρωπος: ο γενικός διευθυντής της ομάδας και πολύ περπατημένος στο διεθνές μπάσκετ Στράτος Κωσταλάς.
Ο «αγάπης», όπως τον αποκαλούμε οι φίλοι του επειδή χρησιμοποιεί πολύ συχνά αυτή τη λέξη, μάζεψε προχθές το βράδυ πάνω από 150 παίκτες και παίκτριες που αγωνίζονται στις οκτώ ομάδες μπάσκετ του συλλόγου και του είπε αυτό που έμαθε καλύτερα όντας εδώ και τέσσερα χρόνια κοντά στον φον Καλμάνοβιτς…
«Να μείνουμε ενωμένοι όλοι σαν μια γροθιά, να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον , να νοιαζόμαστε για την ομάδα μας, να φροντίζουμε για το καλό του συλλόγου μας και να φροντίζουμε να περνάμε καλά στη ζωή μας»!
Στο τελευταίο ο Στράτος έδωσε μεγάλη έμφαση, διότι αν τον άκουγε εκείνη τη στιγμή ο φον Καλμάνοβιτς σίγουρα θα χαμογελούσε με ικανοποίηση…
… και επειδή το συνήθιζε, μπορούσε να ρίξει κι ένα από τα αγαπημένα του σόκιν ανέκδοτα!
Ο φον Καλμάνοβιτς δεν ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος, αυτό προκύπτει από την αναδρομή στη ζωή του, η οποία υπήρξε ταραχώδης και ανέβαζε συνεχώς τη βελόνα της στο κόκκινο!
Στο κόκκινο κι ακόμη παραπάνω, αν αναλογιστεί κανείς ότι συν τοις άλλοις ήταν όχι μόνο δραστήριος και ακάματος, αλλά και εξόχως συγκεντρωτικός: τόσο συγκεντρωτικός, που απαιτούσε να βάζει την υπογραφή του ακόμη και στις παραγγελίες για τα χαρτιά υγείας!
Παρ’ όλα αυτά και μέσα σε τόσες μπίζνες με τις οποίες είχε μπλέξει, ο ασυνήθιστος αυτός άνθρωπος έβρισκε τον χρόνο να παρακολουθεί τις προπονήσεις των κοριτσιών του…
… και συνάμα το κέφι να τις προκαλεί σε στοιχήματα, δίνοντας ένα μάτσο δολάρια αν βάλουν καλάθι από τη σέντρα!
Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει πόσο καθαρές ήταν οι δουλειές του φον Καλαμάνοβιτς, αλλά αυτή είναι μια υπόθεση που μένει έξω από τις τέσσερις γραμμές του γηπέδου…
Αυτός ο άνθρωπος δημιούργησε μια μπασκετική αυτοκρατορία και μάλιστα θηλυκού γένους, που ως γνωστόν στερεώνεται και διατηρείται πολύ πιο δύσκολα απ’ ό,τι στους άνδρες…
… γι αυτό μάλιστα λέγεται ότι τα πρωταθλήματα των γυναικών είναι σαν τα χρόνια των σκύλων σε αναλογία με την ηλικία των ανθρώπων και πρέπει να πολλαπλασιάζονται επί επτά!
Τούτου του υπολογισμού δοθέντος κι επειδή ο φον Καλμάνοβιτς ήταν βίος και πολιτεία, κι αυτουνού τα χρόνια θα πρέπει να λογαριάζονται πολύ παραπάνω από τα 67 που έζησε…
* Αναδημοσίευση από την “Goal news” της 4ης και 5ης Νοεμβρίου 2009
