Ο Παναθηναϊκός στον τελικό του Διηπειρωτικού και η μεγάλη ατυχία του Γιάννη Τομαρά

Ο Γιάννης Τομαράς μεταφέρεται εκτός αγωνιστικού χώρου μετά το εν ψυχρώ χτύπημα του Μοράλες
Στις 2 Ιουνίου 1971 στο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο είχε ανατείλει μια μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη. Ο Άγιαξ! Θα κατακτούσε και τα επόμενα δύο χρόνια τον τίτλο αποδεικνύοντας ότι ήταν ανίκητος στην Ευρώπη. Οι Ολλανδοί ως πρωταθλητές Ευρώπης επρόκειτο να αντιμετωπίσουν τους πρωταθλητές της Νότιας Αμερικής για να φανεί το ποια ήταν η καλύτερη ομάδα στον κόσμο που θα κέρδιζε το Διηπειρωτικό Κύπελλο το οποίο στις μέρες μετεξελίχτηκε σε Κύπελλο Συλλόγων με διευρυμένη συμμετοχή ομάδων.
Μόνο που το πρόγραμμά τους ήταν ήδη επιβαρυμένο. Κάποιοι είπαν ότι ήθελαν ν΄αποφύγουν τη Νάσιοναλ από την Ουρουγουάη που φημιζόταν για το σκληρό της παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός ως φιναλίστ δέχτηκε να παίξει με τους Ουρουγουανούς. Αλλωστε τους είχε αντιμετωπίσει και λίγους μήνες νωρίτερα σε μια ευρωπαϊκή τουρνέ που έκανε η ομάδα από το Μοντεβιδέο.
Για εισπρακτικούς λόγους το πρώτο παιχνίδι έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη στις 15 Φεβρουαρίου 1971. Η ρεβάνς είχε προγραμματιστεί για τις 28 Δεκεμβρίου.

Οι «πράσινοι» δεν μπόρεσαν να νικήσουν και να βάλουν τις βάσεις της πρόκρισης. Έμειναν στο 1-1, αλλά η απώλεια ήταν ο τραυματισμός του Γιάννη Τομαρά ενός ελπιδοφόρου ποδοσφαιριστή στον οποίο είχε αδυναμία ο Φέρεντς Πούσκας. Ο Μοράλες του έσπασε το κνήμη και ουσιαστικά του έκοψε το ποδόσφαιρο.
Η Νάσιοναλ είχε νικήσει στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες μία βδομάδα μετά τον ευρωπαϊκό τελικό (9 Ιουνίου) με 2-0 την Εστουντιάντες από την Αργεντινή.
Ο Λουίς Άρτιμε ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της εποχής του (Αργεντινός που ξεπέρασε τα 1000 γκολ στην καριέρα του) είχε μοιραστεί τη θέση του πρώτου σκόρερ στη διοργάνωση (10 γκολ) με τον Ραούλ Γκαστονόβο της Πενιαρόλ
Στην αντίστοιχη ευρωπαϊκή διοργάνωση ο Αντώνης Αντωνιάδης ήταν πρώτος σκόρερ με 11 γκολ.
Οι φωτογραφίες είναι από την εφημερίδα «Μακεδονία». Κάντε κλικ επάνω τους για να διαβάσετε το ρεπορτάζ.

Παναθηναϊκός    Νάσιοναλ 
 Οικονομόπουλος 1  Μάνγκα
 Τομαράς 2  Μπρούνελ
 Αθανασόπουλος 3  Μάσνικ
 Ελευθεράκης 4  Ούμπινα
 Καψής 5  Μοντέρο Καστίγιο
 Σούρπης 6  Μπλάνκο
 Δημητρίου 7  Κουμπίγια
 Φυλακούρης 8  Εσπαράγκο
 Αντωνιάδης 9  Μανέιρο
 Δομάζος 10  Αρτιμε
 Κουβάς 11  Μοράλες
Προπονητής
Φέρεντς Πούσκας
  Προπονητής
Ουάσιγκτον Ετσαμέντι
 Στο 21′ Δεληγιάννης αντί Κουβά
και 60′ Βλάχος αντί Τομαρά.
   Στο 82ο Ντουάρτε αντί Εσπαράγκο
Διαιτητής
Επόπτες
Φαβίλι Νέτο (Βραζιλία)
Χορμπαζαμπάλ (Χιλή), Μπαρένρο (Αργεντινή) 
Σκόρερς 48′ Φυλακούρης – 50′ Λουίς Αρτιμε 
Κόκκινη Μοράλες στο 59′ 
Θεατές 35.000
Γήπεδο Στάδιο Καραϊσκάκη’
Απο
τυπώματα
1
Ο Τάκης Χαραλαμπίδης έγραψε στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Ομάδα»
Στο 49’ άνοιξε το σκορ ο Φυλακούρης. Χτυπήθηκε ένα κόρνερ από αριστερά. Ο Δομάζος έγινε κάτοχος της μπάλλας, προχώρησε λίγο και σέντραρε. Ο Φυλακούρης βρέθηκε αφρούρητος λίγο έξω από τη μικρή περιοχή κι “έπιασε” δύσκολη γυριστή κεφαλιά. Ο Μάνγκα και οι Μοντέρ – Καστίλιο δεν πρόλαβαν να επέμβουν, αλλά και η προσπάθεια των Μπρούνελ και Μπλάνκο το μόνο που έκαμε ήταν να στείλη την μπάλλα βαθύτερα στην εστία…
Μετά τέσσερα λεπτά, η Νάσιοναλ ισοφάρισε. Σε γρήγορο συνδυασμό Κουμπίλια – Μινέιρο – Εσπάνγκο, ο τελευταίος βρέθηκε να μπαίνει στα καρέ με την μπάλλα στα πόδια. Μόλις οι Σούρπης – Καψής έκαμαν να κινηθούν προς το μέρος του, αυτός πέταξε την μπάλλα δεξιά στον εντελώς αμαρκάριστο Αρτίμε. Ο Αργεντινός κανονιέρης στοπάρησε ψύχραιμα και προχώρησε δύο βήματα. Την ώρα που προς το μέρος του έβγαινε ο Οικονομόπουλος, με δυνατό αριστερό γυριστό σουτ έστειλε τη σφαίρα στα δίχτυα, ενώ ο γκολκίπερ του ΠΑΟ κλόνιζε μάταια…
Απο
τυπώματα
2
Με το δικό του στιλ έδωσε το κλίμα στοι γήπεδο ο Κώστας Ρεσβάνης
Mε τον ήλιο στα μάτια, είναι ο τίτλος μιας γαλλικής ταινίας. Για να προβληθή στους ελληνικούς κινηματογράφους ο φιλμ ντύθηκε με κάτι “φλoγισμένα”, κάτι “καυτή άμμο” κ.λπ.
* Σαν φιναλίστ του Κυπέλλου Ευρώπης προβλήθηκε ο Παναθηναϊκός σ’ όλο τον κόσμο. Κι έτσι τον υπολόγιζαν κι έτσι ήταν. Ο Άγιαξ αρνήθηκε να παίξη στους δύο αγώνες του “Κυπέλλου των δύο Ηπείρων” με τη Νάσιοναλ. Τη θέση του πήρε ο Παναθηναϊκός, που έγινε ξαφνικά – και για εγχώρια κατανάλωση – “εκμεταλλευτής ευκαιριών” και η Νάσιοναλ “κερδοσκόπος”. Δεν λείπουν φυσικά οι οικονομικές ωφέλειες, ούτε η προβολή. Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι “ο ήλιος στα μάτια” δεν γίνεται “φλογισμένο κορμί”.
Όταν φθάση κάποια άλλη ελληνική ομάδα – έστω κι έτσι – στον τελικό αυτής της διοργανώσεως, τότε θα περάσει σε δεύτερο ίσως πλάνο η πορεία του Παναθηναϊκού μέσα στο χρόνο που πέρασε. Ως τότε… Στις δέκα και κάτι, το πρωί της Τετάρτης, ο “ηλεκτρικός” άφηνε τους πρώτους φιλάθλους στον σταθμό του Φαλήρου. Με την ώρα ο τόπος έπαιρνε το γνώριμο χρώμα των μεγάλων συναντήσεων. Παρέες, φωνές, χαμόγελα αισιοδοξίας, προγνωστικά, αντιθέσεις, συμφωνίες. Και “σύνεργα” πλέον απαραίτητα: φωτοβολίδες, και κάθε είδους ηχητικά όργανα, πράσινα καπέλλα και περιστέρια…
* Τα χέρια σφίχτηκαν, όπως τότε με τη Σλόβαν, την Έβερτον, τον Ερυθρό Αστέρα. Σφίχτηκαν και τα δόντια. Είκοσι δύο παίκτες χύμηξαν για το μεγάλο τρόπαιο.
Νωρίς – νωρίς φάνηκε πως η τύχη θα  γύριζε την πλάτη στα παιδιά με το “τριφύλλι”. Ο Αντωνιάδης έχασε γκολ, ο Δομάζος δεν έδειχνε κεφάτος. Κάτι σκούραινε στον ορίζοντα…
* Πρώτα έφυγε ο Κουβάς, χτυπημένος από τον Ουμπίνια. Θόλωσε ο καθαρός αέρας του Φαλήρου.
Το πρώτο ημίχρονο πέρασε άγονο… Το δεύτερο άρχισε με έκρηξη… Ο Παναθηναϊκός έτριξε τα δόντια στη Νάσιοναλ, μ’ ένα γκολ του Φυλακούρη. Λίγο πιο ύστερα, παγωνιά. Η Νάσιοναλ ισοφάρισε. Και τέλος σκοτάδι…
* Εξήντα λεπτά ποδόσφαιρο παίχτηκε ουσιαστικά στο μεγάλο τελικό. Όταν ο Μοράλες άπλωσε με κακία το πόδι του τσακίζοντας την κνήμη του Γιάννη Τομαρά, όταν ο Κώστας Ελευθεράκης και ο Αντωνιάδη έκρυψαν το πρόσωπο με τα χέρια τους σαν ήρωες αρχαίας τραγωδίας, σπαραγμένοι από το τραγικό θέαμα, το οποίο είχε “λήξει”. Γιατί πώς να τρέξης έχοντας μπρος στα μάτια σου το κομμένο σχεδόν στα δύο πόδι του φίλου σου; Πώς να φωνάξης, όταν το μυαλό σου ταξιδεύη με το φορείο που πήρε τον αθλητή;
* Όλα τελείωσαν πικρά. Δεν ήταν το 1-1, η σκέψη για τη χαμένη νίκη – που με λίγη τύχη και προσοχή θα γέμιζε χαρά τους Έλληνες φιλάθλους (όλους;). Ήταν η αλλοιωμένη, από το σκληρό ατύχημα, ατμόσφαιρα.
* Όμως, ο Παναθηναϊκός θα ταξίδεψε στη μακρινή Ουρουγουάη. Και θα παλαίψη για τη νίκη. Γυρίζοντας ίσως φέρει το μεγάλο κύπελλο.
Που δεν θα πρέπει να κορνιζαριστή στην “Αίθουσα Τροπαίων”. Στην κορυφή του Λυκαβηττό ίσως είναι η προτιμότερη θέση!
Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Ο Παναθηναϊκός στον τελικό του Διηπειρωτικού και η μεγάλη ατυχία του Γιάννη Τομαρά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s