σαν σήμερα, 10 Φεβρουαρίου

1891	Εικοσιεπτά διακεκριμένα μέλη της Αθηναϊκής κοινωνίας ιδρύουν τον Πανελλήνιο υλοποιώντας μια ιδέα του Νικολάου Κοτσελόπουλου

1893	Γεννιέται ο Αμερικανός τενίστας Μπιλ Τίλντεν (William Tatem Tilden II). Κέρδισε τρεις φορές το Γουίμπλετον (1920, 21,30), εφτά φορές το αμερικανικό όπεν (1920-25,29) και άλλες τόσες το Κύπελλο Ντέϊβις με την ομάδα των ΗΠΑ (1920-26). Τον φώναζαν «ο μεγάλος Μπιλ». Οι σεξουαλικές του ιδιαιτερότητες τον οδήγησαν στην καταστροφή. Πέθανε φτωχός και λησμονημένος στις 5 Ιουνίου 1953. Περισσότερα

1903

Γεννιέται ο εβραϊκής καταγωγής Αυστριακός σέντερ φορ Ματίας Ζίντελαρ (Matthias Sindelar ). Τον αποκαλούσαν «Μότσαρτ των γηπέδων». Ήταν ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην Αυστρία την προπολεμική περίοδο. Στην Αούστρια έπαιξε 15 χρόνια και σημείωσε 304 γκολ. Μαζί της κέρδισε δύο πρωταθλήματα και πέντε Κύπελλα. Στην εθνική έπαιξε 43 φορές (περίοδος 1926-38) και σημείωσε 27 γκολ. Οταν η Αυστρία προσαρτήθηκε στη Γερμανία έπαθε κατάθλιψη. Δεν ακολούθησε άλλους συμπαίκτες του που προτίμησαν να παίξουν με την ομάδα του Γ’ Ράϊχ και διάλεξε να δώσει τέλος στη ζωή του. Αυτοκτόνησε στη Βιέννη στις 23 Ιανουαρίου 1939. Περισσότερα

1913

Πεθαίνει, από μηνιγγίτιδα ο Ολυμπιονίκης Κώστας Τσικλητήρας, 25 χρόνων. Ολυμπιονίκης το 1912 στη Στοκχόλμη στο μήκος άνευ φοράς (3μ37) και τρίτος στο ύψος άνευ φοράς (1μ55). Το 1908 στο Λονδίνο ήταν δεύτερος και στα δύο αγωνίσματα. Πολυσύνθετο ταλέντο έπαιξε και ποδόσφαιρο στον Παναθηναϊκό, στον οποίο ήταν ο πρώτος τερματοφύλακας αλλά και πόλο. Ομάδα του ήταν ο Πανελλήνιος. Το τέλος του ήταν τραγικό. Υπηρετώντας στην πρώτη γραμμή του μετώπου στη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα. Νωρίτερα είχε αρνηθεί ως Ολυμπιονίκης να κάνει χρήση των προνομίων του και να υπηρετήσει στα μετόπισθεν. Είχε γεννηθεί στην Πύλο στις 30 Οκτωβρίου 1888. Συνέχεια

1926

Γεννιέται ο Βορειοιρλανδός πλάγιος μέσος Ντάνι Μπλαντσφλάουερ (Robert Dennis “Danny” Blanchflower). Παίκτης με έντονη προσωπικότητα, θαυμάσια τεχνική κατάρτιση και άψογο στυλ. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Μπέρνσλι, πήγε στην Αστον Βίλα και το 1954 στην Τότεναμ. Ως αρχηγός της κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1963 και το νταμπλ το 1961, όπως και το Κύπελλο Αγγλίας το 1962. Σε 553 αγώνες πρωταθλήματος σημείωσε 27 γκολ. Στην εθνική ομάδα έπαιξε σε 56 αγώνες (περίοδος 1949-62) και πέτυχε δύο γκολ. Πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958. Στη συνέχεια έγινε μάνατζερ και δημοσιογράφος. Πέθανε στις 9 Δεκεμβρίου 1993

1929	: Γεννιέται ο Νορβηγός σκιέρ Χάλγκεϊρ Μπρέντεν (Hallgeir Brenden). Στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 και του 1956 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 18 και 15 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Πέθανε στο Λιλεχάμερ, στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.

1931	Γεννιέται ο Άγγλος δρομέας μεγάλων αποστάσεων και στιπλίστας Γκόρντον Πίρι (Douglas Alistair Gordon Pirie). Το 1956 σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στα 3.000μ στιπλ (7.52.8) και στα 5.000μ (13.36.8). Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 (4ος στα 5.000μ με 14.8) και του 1956 (2ος με 13.50.6). Στη συνέχεια έγινε επαγγελματίας. Πέθανε το 1991 από καρκίνο.

1933	Ο Primo Carnera κερδίζει με νοκ άουτ τον Ernie Schaaf στον 13ο γύρο στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Οι θεατές και ο Τύπος θα κατηγορήσουν ότι ο αγώνας ήταν στημένος αλλά λίγο αργότερα ο Schaaf θα πεθάνει λόγω της δυνατής γροθιάς του Carnera

1940

Γεννιέται στην Ουαλία η άλτρια του μήκους Μαίρη Ραντ (Mary Denise Bignal-Rand, πρώην Toomey, νυν Reese). Ήταν η πρώτη Βρετανίδα Ολυμπιονίκης. Το 1964 στο μήκος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με παγκόσμιο ρεκόρ (6,76), το αργυρό στο πένταθλο (5.035 βαθμούς) και το χάλκινο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ100μ. Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1962 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο μήκος (6,22), εννιά μήνες μετά τη γέννηση της κόρης της. Το 1967 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον Αμερικανό δεκαθλητή Μπίλι Τούμι τον οποίο χώρισε έπειτα από 22 χρόνια γάμου για να παντρευτεί τον επίσης Αμερικανό Τζον Ρίσε.

1950

Γεννιέται στο Μοντέσο της Καλιφόρνια ο Αμερικανός κολυμβητής Μαρκ Σπιτς (Mark Andrew Spitz). Το 1972 στο Μόναχο κέρδισε εφτά χρυσά μετάλλια. Στα 100μ ελεύθερο με 51.22 (παγκόσμιο ρεκόρ), 200μ ελεύθερο με 1.52.78 (π.ρ), 100μ πεταλούδα με 54.27 (π.ρ), 200μ πεταλούδα με 2.00.70 (π.ρ) και στις τρεις σκυταλοδρομίες. Το 1968 στο Μεξικό είχε κερδίσει δύο χρυσά με την ομάδα των ΗΠΑ στις σκυταλοδρομίες 4Χ100μ και 4Χ200μ ελεύθερο, το αργυρό στα 100μ πεταλούδα και το χάλκινο στα 100μ ελεύθερο. Την περίοδο 1967-72 κατέρριψε 29 φορές τα παγκόσμια ρεκόρ στο ελεύθερο και στην πεταλούδα.

1960	Γεννήθηκε στο Τατσικιστάν η σοβιετική δρομέας μέσων αποστάσεων Ραβίγια Αγκλετντίνοβα. Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1986 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 1.500μ (4.01.19). Το 1984 που ήταν σε φόρμα έχασε την ευκαιρία να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λος Αντζελες λόγω του μποϋκοτάζ της χώρας της.

1961	Γεννιέται  ο Φιλανδός ακοντιστής Τάπιο Κάργκους (Seppo Tapio Aleksanteri Korjus). Το 1988 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Σεούλ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο (84.28).

1966

Γεννιέται στη Ελευσίνα ο κεντρικός αμυντικός Γιάννης Καλιτζάκης. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Πανελευσινιακό. Τον Δεκέμβριο του 1987 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός και τον έδωσε δανεικό στον Διαγόρα. Στην Παιανία πήγε το καλοκαίρι του 1987. Έμεινε στους «πράσινους» δέκα χρόνια κι έγινε αρχηγός του. Το 1997 πήγε στην ΑΕΚ και το 2000 στον Εθνικό Αστέρα. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο τον Σεπτέμβριο του 2001. Στο πρωτάθλημα έφθασε τις 372 συμμετοχές (17 γκολ). Στην εθνική ομάδα έπαιξε 71 φορές (περίοδος 1987-98) και σημείωσε ένα γκολ. Πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994.

1991	Sτον 41ο τελικό «ολ σταρς» του ΝΒΑ η Ανατολή νίκησε τη Δύση 116-114.

1991	Ο αγώνας Ολυμπιακός – Αθηναϊκός διακόπτεται στο 88ο λεπτό όταν οπαδοί των ερυθρολεύκων εξαιτίας της απρόβλεπτης εξέλιξης του σκορ (2-2 από 2-0) εισβάλλουν στον αγωνιστικό χώρο κυνηγώντας τον Θεσσαλονικιό διαιτητή Ναούμ, τους επόπτες και τους παίκτες του αντιπάλου. Ο αγώνας κατακυρώνεται υπέρ του Αθηναϊκού (0-2) και ο Ολυμπιακός τιμωρείται με αφαίρεση δύο βαθμών

1992	Η Bonny Blair γίνεται η πρώτη γυναίκα που κερδίζει χρυσό μετάλλιο στα 500μ speed skating σε 2 συνεχόμενες Ολυ

1999	Πεθαίνει ο Πέτρος Παναγιωταράκος, 56 χρόνων το Νο 12 του Παναθηναϊκού και αρχηγός των Κολοκυθά, Πολίτη, Κυρίτση, Ιορδανίδη, Βασιλακόπουλου. Στις 14/11/1962 έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Εθνικής εναντίον της Γιουγκοσλαβίας (70-81) και συμπλήρωσε 54 συμμετοχές με 404 πόντους

2000	Ο Λόταρ Ματέους στα 38 του χρόνια μεταγράφηκε στους Μέτρο Σταρς της Νέας Υόρκης.

2002	Ο Predrag Stojakovic γίνεται ο πρώτος ξένος (σερβοέλληνας) που κατακτά τίτλο σε διαγωνισμό του ΝΒΑ All star weekend κερδίζοντας τον διαγωνισμό τριπόντων 2004. Στην απόφασή της η ΕΠΟ απαλλασσόταν κάθε κατηγορίας.

2006	Αρχίζουν στο Τορίνο οι 20οι Χειμερινοί Αγώνες. Η έναρξη γίνεται στο ανακαινισμένοι «Κομουνάλε» παρουσία 35.000 θεατών. Οι αγώνες σημαδεύτηκαν από πολλά κρούσματα ντόπιγκ.

2006	Πεθαίνει η πρώτη Ουγγαρέζα Ολυμπιονίκης, η Ιμπόλια Τσακ, (Ibolya Csák) 91 χρόνων. Είχε κερδίσει το άλμα εις ύψος το 1936 (1μ60).

2007	Σε μίτιγκ στο Ντόνεσκ  της Ουκρανίας η Ρωσίδα Γελένα Ισιμπάγιεβα καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα επί κοντώ σε κλειστό στίβο (4μ93).

2009	Σε μίτιγκ στο Ντόνεσκ  της Ουκρανίας η Ρωσίδα Γελένα Ισιμπάγιεβα καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα επί κοντώ σε κλειστό στίβο (4μ93).

2009	Ο πρόεδρος του Χρηματιστηρίου Αθηνών, Σπύρος Καπράλος, εκλέγεται πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ), διαδεχόμενος τον Μίνωα Κυριακού, ενώ πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας (ΔΟΑ) εκλέγεται ο Ισίδωρος Κούβελος, σύζυγος της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη

Κώστας Τσικλητήρας: Πρόλαβε τα… μισά

Με αντιπαλους του στο μήκος άνευ φοράς στο Στοκχόλμη Μπεν και Πλατ Άνταμς (δεξια)

Αθήνα, πρωινό 10ης Φεβρουαρίου 1913. Το κρύο τρυπά κόκαλα. Η μικρή πρωτεύουσα του ελληνικού βασιλείου παραμένει μεθυσμένη. Εδώ και μήνες οι νίκες του στρατού στο Βαλκανικό μέτωπο έχουν κάνει περήφανους όχι μόνο τους κατοίκους της, αλλά και όλους τους Έλληνες. Η Ελλάδα μεγαλώνει, με πόλεμο, με κόπο και αίμα, αλλά μεγαλώνει. Η Θεσσαλονίκη είναι ήδη ελεύθερη και το νέο στοίχημα λέγεται «Γιάννινα». Η πόλη του Αλί Πασά ετοιμάζεται κι αυτή να δεχθεί τον ελληνικό στρατό, Ακόμα κι ο πρωθυπουργός, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Λευτεράκης για τους οπαδούς του, έσπευσε εκεί για να είναι από τους πρώτους που θα μπει η πρωτεύουσα της Ηπείρου.
Οι δημοσιογράφοι στις εφημερίδες ξενυχτούν για τις έκτακτες εκδόσεις με τα τελευταία νέα του μετώπου. Κι οι εφημεριδοπώλες κάθε τόσο πουλάνε φωναχτά τη πραμάτεια τους.
Σ’ ένα δωμάτιο α’ θέσης στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός ένα 25χρονο παλικάρι δυό μέτρα δίνει τη δική του μάχη. Μόνο που είναι άνιση. Οι γιατροί προσπαθούν να τον βοηθήσουν. Ο αντίπαλος είναι σκληρός και ύπουλος. Λέγεται «φυματιώδης μηνιγγίτιδα»!
Ο άρρωστος ψιθυρίζει κάθε τόσο την ίδια φράση
- Γιούρι θα σε νικήσω… Γιούρι θα σε νικήσω.
Η φωνή μπορεί να είναι εξασθενιμένη, αλλά ο τόνος της παραμένει αποφασιστικός.
Είναι ο Κωστής Τσικλιτήρας, ο διασημότερος Έλληνας αθλητής. Οκτώ μήνες πριν ήταν Ολυμπιονίκης στη Στοκχόλμη. Τώρα έδινε τη δυσκολότερη μάχη της ζωής του.
Σεπτέμβριος 1912. Αρχίζει ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος. Τα στρατολογικά γραφεία ανοίγουν για να δεχτούν τους αυριανούς πολεμιστές. Στο στρατολογικό γραφείο της Καλαμάτας παρουσιάζεται ο Ολυμπιονίκης Κωστής Τσικλητήρας. Το Φύλλο Πορείας γράφει «9ο Σύνταγμα, λοχίας 8ου Λόχου Πεζικού». Ρωτά να μάθει περισσότερα κι η απάντηση τον απογοητεύει:
«Πας στη Λάρισα. Θα είσαι στο στρατόπεδο των Τούρκων αιχμαλώτων. Εκεί τουλάχιστον δεν κινδυνεύεις από καμιά αδέσποτη σφαίρα» του λέει κλείνοντας πονηρά το μάτι ένας μόνιμος λοχίας που τον αναγνώρισε.
Βλέπει φευγαλέα τον μικρότερό του αδελφό, τον Σταύρο (Λούλης). Έχει στα χέρια του την εξουσιοδότηση του πατέρα του να καταταγεί εθελοντής για να πάει στη πρώτη γραμμή.
«Σιγά μην περιμένω να με καλέσουν. Έβαλα μια υπογραφή του πατέρα κι ήρθα να καταταγώ. Η Ελλάδα πρέπει να μεγαλώσει» του λέει και τρέχει να καταθέσει το χαρτί χωρίς να τον ρωτήσει που πάει.
Ο Τσικλητήρας ζητά επίμονα μετάθεση στη πρώτη γραμμή. Το στρατόπεδο υποδοχής αιχμαλώτων έχει δουλειά, αλλά δεν είναι αυτό που ονειρευόταν.
Στην Αθήνα ο Πρίγκιπας Νικόλαος υπογράφει το χαρτί της μετάθεσης του Τσικλητήρα. Δεν είναι η πρώτη γραμμή, αλλά η Αθήνα «Τους Ολυμπιονίκες τους χρειάζεται η πατρίς» παρατηρεί ο Νικόλαος στους συνεργάτες του.
Ο Τσικλητήρας έρχεται στην Αθήνα και ζητά μετέθεση για την Ήπειρο. Για την πρώτη γραμμή. Όμως τα πρώτα συμπτώματα της αρρώστιας του έχουν εμφανιστεί. Κλείνεται στον Ευαγγελισμό. Ο δρόμος προς το τέλος έχει αρχίσει.
Στη κηδεία του κόσμος πολύς τον έκλαψε. Περισσότερο απ’ όλους η Ηρώ, η γυναίκα που τον αγάπησε και επρόκειτο να παντρευτεί. Δεν πρόλαβε!
Όσο για τον Ελληνικό Στρατό αυτός μπήκε στα Γιάννινα λίγες μέρες αργότερα, στις 21 Φεβρουαρίου…

O Κώστας Τσικλητήρας σε αριθμούς	Γεννήθηκε: 30 Οκτωβρίου 1889 στη Πύλο Πέθανε: 10 Φεβρουαρίου 1913 στην Αθήνα Ύψος:1μ89 Βάρος:81 κιλά Σύλλογος: ΠΓΣ Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1906 (Αθήνα): 6ος στο ύψος άνευ φοράς (1μ30) και 8ος στο μήκος άνευ φοράς (2μ84) 1908 (Λονδίνο): 2ος στο ύψος άνευ φοράς (1μ55) και στο μήκος άνευ φοράς (3μ22) 1912 (Στοκχόλμη): 1ος στο μήκος άνευ φοράς (3μ37) και 3ος στο ύψος άνευ φοράς (1μ55)

Ιnfo
• Στην Αθήνα το 1906 ήταν 17 χρόνων, 18 στο Λονδίνο και 23 στη Στοκχόλμη.
• Στη Σουηδική πρωτεύουσα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με το καλύτερο άλμα του στα προκριματικά (τότε συνυπολογιζόταν). Είχε κάνει Ολυμπιακό ρεκόρ (3μ37), ενώ οι αντίπαλοί του, τα αδέλφια Πλάτ και Μπεν Άνταμς είχαν 3μ36 και 3μ28 αντίστοιχα. Τα άλματα του Έλληνα Ολυμπιονίκη ήταν 3μ30, 3μ24 και 3μ34.
• Ο Τσικλητήρας ήταν και ο πρώτος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού, αλλά λίγους μήνες μετά την ίδρυση των «πρασίνων» αποφάσισε να αφοσιωθεί στον κλασσικό αθλητισμό.

Οι εφημερίδες της εποχής για τον Τσικλητήρα.

Ακρόπολις 11 Φεβρουαρίου 1913

ΣΚΡΙΠ, 11 Φεβρουαρίου 1913

Μπιλ Τίλντεν, ένας τενίστας διαφορετικός από τους άλλους

Όταν γεννήθηκε τα είχε όλα. Πλούσια και πολυμελής οικογένεια με προοπτικές επιτυχίας. 19 χρόνια αργότερα δεν είχε οικογένεια. Στα 48 του είχε τον κόσμο (του τένις) στα χέρια του κι ήταν η εμβληματική φυσιογνωμία του αθλήματος. Στα 60 χρόνια του θα πέθαινε φτωχός και κυνηγημένος για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Όσο για τη περιουσία του αυτή θα είχε γίνει φύλλο φτερό.
Όλα αυτά πρόλαβε και τάκανε ο Αμερικανός τενίστας Μπιλ Τίλντεν. Μια μυθική φυσιογνωμία για τον χώρο του τένις που γεύτηκε στη σύντομη ζωή του σε ισχυρές δόσεις και τα καλά, αλλά και τα άσχημα της ζωής.
Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι το παιδί που γεννήθηκε μέσα στα πλούτη και τα μεγαλεία στις 10 Φεβρουαρίου 1893 θα γνώριζε τόση δυστυχία στη ζωή του.
Τα μηνύματα πάντως υπήρχαν. Λίγο πριν γεννηθεί η οικογένειά του έχανε τα δύο παιδιά της από διφθερίτιδα (vita.gr). Ο Μπιλ γεννήθηκε το 1893, λίγο αργότερα γεννήθηκε και ο αδελφός του Χέρμπερτ. Ο πατέρας του πολιτικός είχε βάλει στόχο να εκλεγεί Δήμαρχος της Φιλαδέλφεια και στο σπίτι έμενε λίγο.
Στα 15 του η μητέρα του υποφέρει από νεφρίτιδα και καθηλώνεται σε αναπηρικό καροτσάκι. Τρία χρόνια αργότερα πεθαίνει. Μεσολαβούν άλλα τρία χρόνια και πεθαίνει ο πατέρας του από λοίμωξη στα νεφρά. Λίγους μήνες μετά πεθαίνει κι ο αδελφός του από πνευμονία. Στα 22 του χρόνια από μια εξαμελή ευτυχισμένη οικογένεια μένει μόνο Μπιλ ο οποίος αποφασίζει να μείνει με μια θεία του και τη κόρη της. Εκεί η ανασφάλεια των παιδικών χρόνων θα τον κάνει να μείνει μέχρι τα 48 του.
Το νέο περιβάλλον τον κάνει να στραφεί στο τένις. Εκεί διαπρέπει. Το στυλ του είναι εντυπωσιακό. Γόνος καλής οικογενείας αντιμετωπίζει αθλητές του επιπέδου του σε κυριλέ τένις κλαμπ. Είναι όμως τόσο καλός που γρήγορα κάνει το πάθος του επάγγελμα. Κι ως επαγγελματίας τενίστας διαπρέπει. Σε πέντε χρόνια μέσα έχει γίνει ο καλύτερος Αμερικανός τενίστας. Στα 27 του γίνεται ο πρώτος Αμερικανός που κερδίζει το Ουίμπλετον

Η απογείωση
Η καριέρα του έχει απογειωθεί, αλλά ο ίδιος νοιώθει ότι μπορεί να κάνει κι άλλα πράγματα. Το διάστημα αυτό της μεγάλης δόξας έχει κάνει τις επιλογές του. Προτιμά για συντρόφους τα νεαρά αγόρια. Ξέρει ότι η Αμερικανική κοινωνία είναι συντηρητική, αλλά δεν φοβάται. Στρέφεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο αναζητώντας την ελευθερία των επιλογών στο Μπροντγουέι και το Χόλιγουντ που είναι σαφώς ανεκτικότερα σε παρόμοια θέματα. Εκεί γνωρίζει τις πρώτες του ήττες. Ανεβάζει μια παράσταση του Δράκουλα με τον ίδιο στον βασικό ρόλο. Παίζεται 16 εβδομάδες και η παράσταση είναι μια τεράστια οικονομική αποτυχία. Τη ζημιά τη πληρώνει ο ίδιος.
Παράλληλα από μόλυνση χάνει το μεσαίο δάχτυλο του χεριού του, αλλά παρ’ όλα αυτά συνεχίζει να παίζει σε υψηλό επίπεδο.
Τα χρήματα από το τένις πηγαίνουν στα καλλιτεχνικά του σχέδια. Συνήθως όμως αποτυγχάνουν. Γράφει δύο βιβλία για το τένις και γίνονται το ευαγγέλιο όσων θέλουν να κάνουν καριέρα με μια ρακέτα στο χέρι. Γράφει και διηγήματα, μυθιστορήματα, αλλά και πάλι αποτυγχάνει. Εγκαθίσταται μόνιμα στο Χόλιγουντ αναζητώντας την ευκαιρία να γίνει διάσημος ηθοποιός. Καταλήγει να γίνει δάσκαλος του τένις στον Τσάρλι Τσάπλιν, την Γκρέτα Γκάρμπο, τον Έρον Φλιν κι άλλα «ιερά τέρατα» της 7ης τέχνης.
Το τέλος
Στις 23 Νοεμβρίου 1946 συλλαμβάνεται στην Ιντιάνα για την δημόσια συνεύρεσή του με ένα νεαρό. Το αδίκημα για την πολιτεία είναι κακούργημα (διαφθορά νέων και προσβολή δημοσίας αιδούς). Καταφέρνει να γίνει πλημμέλημα και να καταδικαστεί σε φυλάκιση ενός χρόνου. Μένει 7,5 μήνες κι αποφυλακίζεται.
Στις 29 Ιανουρίου 1949 επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία με ένα 16χρονο. Η υπόθεση θα μπορούσε να έχει καλυφθεί εάν ο νεαρός δεν του έκανε αγωγή. Πάλι το κακούργημα γίνεται πλημμέλημα, αλλά αυτή τη φορά έξω από τη φυλακή δεν τον περιμένει κανείς. Έχουμε μπει στην εποχή της συντηρητικής Αμερικής του Μακάρθι που κυνηγά κομμουνιστές και υποψιάζεται τους ομοφυλόφιλους ως… κρυοπτοκομμουνιστές.
Τα χρήματα έχουν τελειώσει. Υποχρεώνεται να δίνει αγώνες σε διάφορα τουρνουά επίδειξης σε ακριβά και λιγότερο ακριβά ξενοδοχεία. Παράλληλα διδάσκει τένις. Κι εδώ όμως τον κατηγορούν ότι από τους νεαρούς μαθητές δεν ζητά χρήματα, αλλά θέλει τους ίδιους. Ο κλοιός στενεύει. Η κοινή γνώμη έχει στραφεί εναντίον του, οι πιστωτές του ζητούν τα χρήματά του και στις 5 Ιουνίου 1953 στο Κλίβελαντ τη παραμονή ενός αγώνα επίδειξης πεθαίνει από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ο Τίλντεν βιάστηκε να γεννηθεί. Μερικές δεκαετίες αργότερα κανείς δεν θα έδινε σημασία στις ερωτικές του προτιμήσεις κι ίσως να είχε την αναγνώριση από την gay κοινότητα που γνώρισε μετά τον θάνατό του.
Τι είναι η διφθερίτιδα
Η διφθερίτιδα προκαλείται από το βακτηρίδιο της διφθερίτιδας. Mεταδίδεται με τα σταγονίδια της αναπνοής από ασθενείς, από φορείς και σπανιότερα με μολυσμένα τρόφιμα ή αντικείμενα. Στο αρχικό της στάδιο η διφθερίτιδα μοιάζει με τις λοιμώξεις του ρινοφάρυγγα, αλλά σύντομα μία λευκή μεμβράνη καλύπτει την επιφάνεια του λάρυγγα, του φάρυγγα και του εσωτερικού της μύτης, βοηθώντας τον ειδικό να φθάσει στη σωστή διάγνωση. Tο βακτηρίδιο της διφθερίτιδας προκαλεί την παραγωγή μίας τοξίνης, η οποία επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί παραλύσεις σε διάφορα όργανα του σώματος. Ωστόσο, είναι ασθένεια που θεραπεύεται μετά από 3 εβδομάδες περίπου, χωρίς να αφήνει κανένα πρόβλημα. Tο τελευταίο κρούσμα διφθερίτιδας στην Eλλάδα παρουσιάστηκε το 1970.
Πηγή: vita.gr

Ο Μπιλ Τίλντεν σε αριθμούς	Γεννήθηκε: 10 Φεβρουαρίου 1893 στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια Πέθανε: 5 Ιουνίου 1953 στο Λος Αντζελες της Καλιφόρνια Τίτλοι: Ρολάν Γκαρός Μικτό 1930: 1η Γουίμπλετον Απλό 3: 1920,21,30 Διπλό 1: 1927 Αμερικάνικο όπεν Απλό 7: 1920-25,1929 Διπλό 5: 1918,21,22,23,27

σαν σήμερα, 9 Φεβρουαρίου

1540	Διεξάγεται η πρώτη καταγεγραμμένη ιπποδρομία στην Αγγλία στο Chester’s Roodee

1857	Πεθαίνει ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός που το 1823 ολοκλήρωσε τον «Ύμνο προς την Ελευθερία» ο οποίος αργότερα έγινε Εθνικός Ύμνος της Ελλάδος

1876

Γεννιέται στο Όσλο ο Νορβηγός χιονοδρόμος Μάρτιν Στίξρουντ (Martin Stixrud). Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στις φιγούρες, ενώ είχε πολύχρονη καριέρα στις πίστες. Ήταν 6ος στο Παγκόσμιο του 1911, 11ος το 1914, 4ος το 1922 και 7ος το 1924, ενώ στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα ήταν 5ος το 1910, 3ος το 1912, 6ος το 1913, 5ος το 1922 και 2ος το 1923. Ήταν προπονητής της Σόνια Χένι της κοπέλας που κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στο καλλιτεχνικό πατινάζ σε ισάριθμες διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων. Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1964 στο Όσλο.

1895	Διεξάγεται ο πρώτος αγώνας κολεγιακού μπάσκετ, Minnesota State School of Agriculture – Hamilton College 9-3

1900	Ο Ντουάιτ Ντέιβις (Dwight Davis) δημιουργεί ένα νέο έπαθλο τένις, το Davis Cup

1905

Γεννιέται ο Άγγλος εμποδιστής Ντέϊβιντ Εξετερ (David George Brownlow Cecil Burghley ) Ολυμπιονίκης το 1928 στα 400μ εμπόδια (53.4, ολυμπιακό ρεκόρ) που ήταν παγκόσμιο ρεκόρ. Το 1932 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4Χ400μ 3.11.2). Το 1924 είχε πάρει μέρος στα 110μ με εμπόδια, αλλά δεν πέρασε στον τελικό, όπως και το 1928, ενώ το 1932 ήταν 5ος (14.8). Μετά το 1940 έγινε μέλος της ΔΟΕ και το 1950 πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αθλητισμού. Η βασίλισσα τον έχρισε λόρδο του Μπάργκλεϊ. Πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 1981.

1908

Γεννιέται ο Αμερικανός, ισραηλινής καταγωγής, πυγμάχος Τζάκι Φιλντς (Jackie Fields). Το πραγματικό του όνομα ήταν Τζέϊκομπ Φινκελστέϊν (Jacob Finkelstein).  Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924, στο Παρίσι, αν και ήταν μόλις 16 χρόνων, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών. Μάλιστα στον τελικό νίκησε τον καλύτερό του φίλο Γιόζεφ Σάλας. Έγινε επαγγελματίας το 1924 και το 1929 έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής. Αποσύρθηκε από τα ριγκ το 1933. Πέθανε στις 3 Ιουνίου 1987 λίγες μέρες αργότερα από τον φίλο του Σάλας.

1923	Δύο χρόνια μετά την Ρωσική Επανάσταση ιδρύεται η Aeroflot. Πέντε μήνες μετά, στις 15 Ιουλίου 1923, θα ξεκινήσει την λειτουργία της. Το λογότυπο της εταιρείας είναι το “Φτερωτό Σφυροδρέπανο”, το οποίο θα παραμείνει και μετά την διάσπαση της ΕΣΣΔ και η εταιρεία θα γίνει ο επίσημος αερομεταφορέας της Ρωσίας.

1931

Γεννιέται ο Τσεχοσλοβάκος επιθετικός μέσος Γιόζεφ Μάζοπουστ (Josef Masopust). Διέθετε οξυδέρκεια, άριστη τεχνική κατάρτιση και ακρίβεια στις μεταβιβάσεις του. Κέρδισε την «χρυσή μπάλα» το 1962. Για 14 χρόνια αγωνίστηκε στη Ντούκλα Πράγας. Μαζί της κέρδισε οκτώ πρωταθλήματα (1953,56,58,61,63,64,66) και τρία Κύπελλα (1961,65,66). Το 1967 έπαιξε για δύο χρόνια στο Βέλγιο, στη Κρόσινγκ. Με την εθνική ομάδα έπαιξε σε δύο παγκόσμια κύπελλα (1958,62) και πήρε μέρος σε 63 αγώνες (περίοδος 1954-66) με 11 γκολ. Την περίοδο 1984-87 ήταν προπονητής στην εθνική ομάδα.

1942	Γεννιέται στο Όσλο ο Νορβηγός ιστιοπλόος Πέτερ Λούντε τζούνιορ (Peder Lunde, Jr.). Ο πατέρας του και η μητέρα του το 1952 είχαν κερδίσει το αργυρό μετάλλιο στα σκάφη 5,5 μέτρων στους Ολυμπιακούς στο Ελσίνκι. Ο ίδιος πήρε μέρος σε τέσσερις διοργανώσεις. Στη Ρώμη κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα φλάϊν ντάτσμαν, το 1968 ήταν 2ος στα σταρ, 6ος το 1972 και 16ος το 1976.

1943	Γεννιέται στο Όσλο ο Νορβηγός ακοντιστής Τέριε Πέντερσεν (Terje Olav Pedersen). Το 1964 κατέρριψε δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ με 87μ12 (Ιούλιος) και 91μ72 (Σεπτέμβριος), αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μετάλλιο σε κάποια μεγάλη διοργάνωση. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες πήρε μέρος δύο φορές. Και τις δύο έμεινε εκτός τελικού με 74μ67 το 1960 και 72μ10 το 1964.

1964	Ο 21χρονος Αρθουρ Ας (Arthur Ashe), ένας από τους μεγαλύτερους τενίστες όλων των εποχών, γίνεται ο πρώτος μη λευκός μέλος της Αμερικάνικης ομάδας για το Davis Cup

1969	Πεθαίνει ο Χιλιανός μαραθωνοδρόμος Μανουέλ Πλάτα Ρέγιες (Manuel Plaza Reyes), 69 χρόνων. Το 1928 στους Ολυμπιακούς Αγώνες είχε κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο (2:33.23), ενώ ήταν 5ος το 1924 (2:52.54.0) Είχε γεννηθεί στο Σαντιάγκο στις 17 Μαρτίου 1900.

1992	Ο Magic Johnson επιστρέφει στην ενεργό δράση όταν παίζει στο ΝΒΑ All Star Game. Η Δύση κερδίζει την Ανατολή και ο Johnson ανακηρύσσεται MVP

1995	Η Ρωσίδα Ιρίνα Πριβάλοβα (Irina Privalova) καταρρίπτει στη Μαδρίτη το παγκόσμιο ρεκόρ των 50μ και 60μ κλειστού στίβου με 5.92 και 6.92 αντίστοιχα

1996

Πεθαίνει ο Άγγλος κεντρικός αμυντικός Νιλ Φράνκλιν (Cornelius ‘Neil’ Franklin ), 74 χρόνων. Ήταν ο προκάτοχος του Μπίλι Ράϊτ στην εθνική ομάδα. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Χολ Σίτι και τον Ιανουάριο του 1939 πήγε στην Στόουκ. Ο πόλεμος σταμάτησε την αγωνιστική του δράση. Επέστρεψε στα γήπεδα με το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Λίγο πριν το Μουντιάλ του 1950 αγωνίστηκε για μερικούς μήνες στην Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε της Κολομβίας. Επέστρεψε στην Αγγλία, στην Χολ Σίτι και τον Φεβρουάριο του 1951 πήγε στην Κριού Αλεξάντερ για να κλείσει την καριέρα του στην Στόκ Πόρτ στην οποία μεταγράφηκε τον Φεβρουάριο του 1957. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 27 φορές  (περίοδος 1947-50). Αργότερα έγινε προπονητής. Είχε γεννηθεί στις 24 Ιανουαρίου 1922.

1996	Ο Καναδός Ντόνοβαν Μπέιλι (Donovan Bailey) καταρρίπτει στο Ρένο των ΗΠΑ το ρεκόρ των 50μ κλειστού στίβου με 5.56

1997	Ο Scotty Bowman γίνεται ο πρώτος προπονητής του NHL που φτάνει τις 1.000 νίκες

 

1998	Ο Γερμανός Georg Hackl κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες luge του Ναγκάνο, για τρίτη συνεχόμενη Ολυμπιάδα1998

 

1998	Σκοτώνεται σε τροχαίο, στη περιοχή της Θέρμης, ενώ επέστρεφε από γήπεδο 5Χ5 ο 22χρονος μέσος του ΠΑΟΚ Παναγιώτης Κατσούρης. Είχε ξεκινήσει τη ποδοσφαιρική του καριέρα από τη Νάουσα και με τη φανέλα της σε ηλικία 17 χρόνων έπαιξε στην Α’ εθνική. Το καλοκαίρι του 1996 είχε πάει στον ΠΑΟΚ. Είχε ξεκινήσει από τα τμήματα υποδομής του Παναθηναϊκού. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα στις 28 Οκτωβρίου 1976

2003	Πεθαίνει η Χέρμα Μπάουμαν, αυστριακή ακοντίστρια. Ολυμπιονίκης το 1948 στο Λονδίνο (45.57). Είχε συμμετάσχει και στους αγώνες του Βερολίνου, το 1936 όπου είχε καταταχθεί  4η (41,66). Στη συνέχεια έγινε φημισμένη αθλήτρια του χάντμπολ. Είχε γεννηθεί στις 23 Ιανουαρίου 1915.

2006	Σκάνδαλο στημένων αγώνων στη Πορτογαλία στο οποίο εμπλέκεται ακόμα και ο πρόεδρος της λίγκας Ζοζέ Αντόνιο Πίντο ντε Σόουζα  Ανάμεσα στους κατηγορούμενους είναι και 13 διαιτητές.

2006	Πεθαίνει ο Άγγλος προπονητής Ρον Γκρίνγουντ (Ronald ‘Ron’ Greenwood), 84 χρόνων. Ως ποδοσφαιριστής είχε κερδίσει το πρωτάθλημα με την Τσέλσι (1955), ενώ ως τεχνικός οδήγησε τη Γουέστ Χαμ δύο φορές στη κατάκτηση του Κυπέλλου (1964,75). Το 1965 κέρδισε το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ήταν προπονητής της εθνικής Αγγλίας στη τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982. Είχε γεννηθεί στις 11 Νοεμβρίου 1921

σαν σήμερα, 8 Φεβρουαρίου

1925	Γεννιέται ο Ιταλός ιππέας Ραϊμόντο Ντ΄Ιντζέο (Raimondo D’Inzeo). Πήρε μέρος σε οκτώ διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων μαζί με τον αδελφό του Πιέτρο (1948-1976). Ολυμπιονίκης το 1960 στο άλμα, και Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1956 και 1960. Περισσότερα

1926

Γεννιέται ο Άγγλος αριστερός μπακ Γουίλιαμ Ρότζερ Μπέρν (Roger Byrne). Αρχηγός της Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ από το 1953 μέχρι το 1958 που σκοτώθηκε στο δυστύχημα του Μονάχου δύο μέρες πριν τα γενέθλιά του. Πρόλαβε να παίξει σε 245 αγώνες πρωταθλήματος από το 1949ν που πήγε στην ομάδα και να σημειώσει 17 γκολ στο πρωτάθλημα. Κέρδισε τους τίτλους του 1952,56 και ’57. Ήταν μαχητής, αν και κάπως σκληρός. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 33 φορές (περίοδος 1954-57).

1932

Γεννιέται ο Γερμανός δεξιός αμυντικός και αργότερα μέσος Χορστ Εκελ (Horst Eckel). Με την εθνική ομάδα κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1954, ενώ πήρε μέρος και στο Μουντιάλ του 1958. Έπαιξε 32 φορές στην εθνική ομάδα (περίοδος 1952-58) και σημείωσε δέκα γκολ. Αγωνίστηκε στις Βόκελμπαχ (1943-45), Καϊζερσλάουτερν (1945-60) και Ρόχλινγκ Βόκλινγκεν (1961-66). Κέρδισε τα πρωταθλήματα του 1951 και 1953. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1964 βοήθησε αποτελεσματικά με την ταχύτητά του τους Χέλμουτ Ραν και Μαξ Μάρλοκ. Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο συνέχισε να διδάσκει μικρά παιδιά όχι τα μυστικά της μπάλας, αλλά των γραμμάτων. Μετά το Μουντιάλ του ’54 υπέφερε κι αυτός από τη σπάνιας μορφής ίκτερο που παρουσίασαν πολλοί Γερμανοί διεθνείς.

1934	Γεννιέται η Σοβιετική αθλήτρια του πεντάθλου Γκαλίνα Μπίστροβα (Галина Петровна Быстрова) με καταγωγή από το Αζερμπαϊτσάν. Μπορεί να αγωνίστηκε σε τρεις διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων στα 80μ με εμπόδια (4η με 11.0 το 1956, 5η με 11.2 το 1960, ενώ αποκλείστηκε του τελικού το 1964), κέρδισε μετάλλιο, χάλκινο, στο πένταθλο το 1964 με 4.956 βαθμούς.

1936	Διοργανώνεται το πρώτο τουρνουά ski jumping στο Red Wing της Μινεσότα 1936: Ο Jay Berwanger είναι ο πρώτος αθλητής που γίνεται το πρώτο ντραφτ του NFL

1959

Γεννιέται ο Ισπανός επιθετικός μέσος Ρικάρντο Γκαλέγκο (Ricardo Gallego Redondo).Ξεκίνησε την καριέρα του στην Καστίγια (1978-80), αλλά έκανε μεγάλη καριέρα στη Ρεάλ Μ. (1980-89) στην οποία κατέκτησε δύο Κύπελλα ΟΥΕΦΑ (1985.86), τέσσερα πρωταθλήματα (1986-89) και δύο Κύπελλα (1982,89), του Ισπανικό Σούπερ Καπ του 1988 και το Λιγκ Καπ του 1985. Συνέχισε στην Ουντινέζε (1989-90) κι έκλεισε την καριέρα του στη Ράγιο Βαγιεκάνο (1990-92). Στην εθνική ομάδα έπαιξε 42 φορές (περίοδος 1982,88) και πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.

1960	Ο Bill Russell των Boston Celtics γίνεται ο πρώτος παίκτης του NBA που ξεπερνά τα 50 ριμπάουντ (51

1966

Γεννιέται στη Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) ο Βούλγαρος επιθετικός Κρίστο Στόϊτσκοφ. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Μαριτζά της Γ’ κατηγορίας. Το 1984 έδωσαν μάχη η ΤΣΣΚΑ και η Λέφσκι για να τον αποκτήσουν. Προτίμησε την πρώτη. Μαζί της κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1987,89,90) και τέσσερα Κύπελλα (1985,87,88,89). Το 1990 αναδείχτηκε πρώτος ευρωπαίος σκόρερ (38 γκολ). Αμέσως μετά πήγε στην Μπαρτσελόνα όπου κέρδισε τέσσερα ακόμη πρωταθλήματα (1991-94), δύο σούπερ καπ Ισπανίας (1991,92) και το Κύπελλο Πρωταθλητριών (1992). Ο Κρόϊφ, προπονητής της Μπαρτσελόνα μπορεί να ήταν το είδωλο του Στόϊτσκοφ, αλλά η συνεργασία τους στη πρωτεύουσα της Καλωνίας παρουσίαζε ποροβλήματα. Το 1995 πήγε στην Πάρμα. Επέστρεψε λίγο αργότερα στην Μπαρτσελόνα, αλλά όχι για πολύ. Αναζήτησε την τύχη του στον Λίβανο, αργότερα στην Ιαπωνία και το καλοκαίρι του 2002 στις ΗΠΑ αποφάσισε να πει αντίο στο ποδόσφαιρο. Με την εθνική ομάδα έπαιξε σε 83 αγώνες (περίοδος 1986-89) και σημείωσε 37 γκολ. Πήρε μέρος στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1994, όπου η Βουλγαρία κατατάχτηκε 4η και του 1998. Συμμετείχε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996

1976	Γεννιέται στην Θεσσαλονίκη η σφαιροβόλος Πόπη Ουζούνη. Στους Ολυμπιακούς αγώνες στο Σίδνεϊ το 2000 ήταν 7η (18,63).

1981	Είκοσι οπαδοί του Ολυμπιακού κι ένας της ΑΕΚ ποδοπατήθηκαν κατά την έξοδό τους από τη θύρα 7 του Σταδίου Καραϊσκάκη μετά τον θρίαμβο των «ερυθρόλευκων» με 6-0 επί της Ένωσης σε αγώνα πρωταθλήματος.

1983

Ο νικητής του Derby της Αγγλίας, ο περίφημος ”Shergar”, εξαφανίζεται όταν τον κλέβουν άγνωστοι από τους στάβλους του Αγά Χαν και ζητούν λύτρα 5 εκατομ. λιρών. Λίγες μέρες μετά, το άλογο σκοτώνεται από τους απαγωγείς του αφ’ ενός μεν επειδή δεν μπορούν να το ελέγξουν, αφ’ ετέρου δε διότι ο Αγά Χαν αρνείται να πληρώσει ο,τιδήποτε για να το πάρει πίσω. Στο βιβλίο “Ο Πληροφοριοδότης”, που κυκλοφορεί το 1994, αναφέρεται ότι οι απαγωγείς ήταν μέλη του IRA

1987	Στο 37ο «ολ σταρ γκέϊμ» του ΝΒΑ στο Σιάτλ η Δύση νικά 154-149 την Ανατολή.

1992	Ξεκινούν οι 16οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αλμπερβίλ της Γαλλίας (ολοκληρώνονται στις 23 του ιδίου μήνα). Συμμετέχουν 1.318 αθλητές και 490 αθλήτριες από 64 κράτη σε 57 αγωνίσματα. Ο πρόεδρος της Γαλλίας Francois Mitterand κηρύσσει την έναρξη των αγώνων

1997	Η Καναδέζα Sonia Denoncourt γίνεται η πρώτη γυναίκα διαιτητής στο βραζιλιάνικο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στον αγώνα Παλμέιρας – Σάο Χοσέ (1-1) στο Σάο Πάολο

1998	: Στο 48ο «ολ σταρ γκέϊμ» του ΝΒΑ στη Νέα Υόρκη η Ανατολή νίκησε 135-114 τη Δύση.

1998	Η Ρωσίδα Olga Danilova κερδίζει το πρώτο χρυσό μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Ναγκάνο στα 15χιλ. classical cross-country skiing

1998	Διεξάγεται ο πρώτος αγώνας χόκει γυναικών στην ιστορία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Ναγκάνο της Ιαπωνίας (Φινλαδία – Σουηδία 6-0)

2000

Σε μία παράγκα στη Κηφισιά βρίσκεται νεκρός ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα και της εθνικής Γιώργος Καμάρας. Τα τελευταία χρόνια είχε πέσει σε μελαγχολία εξ αιτίας του θανάτου της κόρης του από ανίατη ασθένεια. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Χαλκηδόνα. Δοκιμάστηκε και απορρίφθηκε από την ΑΕΚ λόγω ύψους και βρήκε… καταφύγιο στον διπλανό Απόλλωνα. Από το 1947 έως το 1963 υπηρέτησε την «ελαφρά ταξιαρχία». Στην εθνική ομάδα έπαιξε τέσσερις φορές (περίοδος 1954-55). Το «Καμάρας» ήταν ψευδώνυμο. Τον ονόμασαν έτσι εξ αιτίας της μακρινής μπαλιάς του που δημιουργούσε καμάρα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Κατροδαύλης. Είχε γεννηθεί στις 21 Μαΐου 1929 στα Κάτω Πατήσια.

2002

Πεθαίνει ο προπονητής και παλιός ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα, του Πανιώνιου και του ΠΑΟΚ, Γιάννης Παθιακάκης (49 χρ.). Την τελευταία του πνοή την άφησε στο γήπεδο του Ακράτητου. Ως ποδοσφαιριστής έκανε μεγάλη καριέρα στον Απόλλωνα και το 1978 πήγε στον Πανιώνιο με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος του 1979. Έπαιζε με πάθος και ήταν μοναδικός στις εκτελέσεις φάουλ. Ως προπονητής εργάστηκε στον Απόλλωνα τον οποίο οδήγησε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1996, στην ΑΕΚ και στον Ακράτητο.

2002

Πεθαίνει ο Βραζιλιάνος ενδιάμεσος κέντρου Νοέλ Σίλβα Ζιζίνιο (80 χρ.). Αυτόν είχε για ίνδαλμα ο Πελέ. Επαιξε για πρώτη φορά στην Φλαμένγκο, το 1939 και στα 17 του χρόνια κατάφερε  να καθιερωθεί στην βασική ενδεκάδα. Εμεινε μέχρι το 1950 όπου κέρδισε τρία πρωταθλήματα Ρίο (1942-45). Συνέχισε την Μπαγκού (1950-57) για να πάει στην Σάο Πάουλο (1956-57). Εκεί κατέκτησε το πρωτάθλημα της ομοσπονδίας το 1957. Έκλεισε την καριέρα του στην Αουτάξ της Χιλής όπου έπαιζε μπάλα μέχρι τα 40 χρόνια του. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 54 φορές (περίοδος 1942-57) και πήρε μέρος στο άτυχο για τη Βραζιλία Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Κέρδισε όμως το Κόπα Αμέρικα του 1949. Διέθετε φαντασία στο παιχνίδι του, απίστευτη ντρίπλα και μπορούσε ν’ αναστατώσει κάθε άμυνα. Είχε γεννηθεί στις 14 Σεπτεμβρίου 1922 Περισσότερα

2008	Η 28χρονη Βρετανίδα Ellen MacArthur δημιουργεί παγκόσμιο ρεκόρ κάνοντας μόνη με το ιστιοπλοϊκό της τον γύρο του κόσμου σε 71 ημέρες, 14 ώρες, 18 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα καλύπτοντας μία απόσταση 42.000 περίπου χιλιομέτρων, καταρρίπτοντας έτσι το ρεκόρ του Γάλλου Francis Joyon, από τον προηγούμενο Φεβρουάριο, κατά 32 ώρες

2009	Ο Ράιαν Γκικς (Ryan Giggs) σημειώνει το γκολ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ  στο 1-0 εναντίον της Γουέστ Χαμ και γίνεται ο μοναδικός παίκτης που έχει σκοράρει σε κάθε περίοδο της Πρέμιερ Λιγκ από την ίδρυσή της, τη σεζόν 1992-1993

Ραϊμόντο Ντ΄Ιντζέο, παρ’ ολίγον συνταξιούχος στους Ολυμπιακούς

Ήταν αστυνομικός (καραμπινιέρος) κι ανήκε στον ιππικό όμιλο της καραμπινιερίας. Μόνο που πριν πάρει σύνταξη από το σώμα λίγο έλειψε να πάρει… σύνταξη ως αθλητής Ολυμπιακών Αγώνων. Πραγματικά για 28 ολόκληρα χρόνια μετείχε σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ξεκίνησε από το Λονδίνο το 1948 κι έκλεισε την καριέρα του στο Μόντρεαλ το 1976. Μαζί του κι ο μεγαλύτερος αδελφός του ο Πιέτρο.
Παρά τις οκτώ Ολυμπιάδες που συμμετείχε δεν είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών. Τον ξεπέρασε ο Αυστριακός ιστιοπλόος Χούμπερτ Ράουνσταστλ με εννιά παρουσίες (1964-1996).
Συνολικά σε 15 αγωνίσματα κέρδισε 6 μετάλλια (ένα χρυσό, δύο αργυρά και τρία χάλκινα).

O Ραϊμόντο Ντ΄Ιντζέο σε αριθμούς

Πλήρες όνομα: Raimondo D’Inzeo Γεννήθηκε: 8 Φεβρουαρίου 1925 Πότζιο Μιρτέτο του Ριέτι Ύψος: 1μ76 Βάρος: 72 κιλά Συμμετοχές σε Ολυμπιακούς Αγώνες 1948 (Λονδίνο): Αγώνας τριών ημερών ατομικό 30ος, αγώνας τριών ημερών ομαδικό ακυρώθηκε 1952 (Ελσίνκι): Άλματα ατομικό 7ος 1956 (Στοκχόλμη*): Άλματα ατομικό 2ος, άλματα ομαδικό 2ος 1960 (Ρώμη): Άλματα ατομικό 1ος, άλματα ομαδικό 3ος 1964 (Τόκιο): Άλματα ατομικό 11ος, άλματα ομαδικό 3ος 1968 (Μεξικό): Άλματα ατομικό 26ος, άλματα ομαδικό 5ος 1972 (Μόναχο): Άλματα ατομικό 22ος, άλματα ομαδικό 3ος 1976 (Μόντρεαλ): Άλματα ατομικό 12ος, άλματα ομαδικό 9ος Συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα 1955 (Ααχεν): 2ος 1956 (Ααχεν): 1ος 1960 (Βενετία): 1ος 1966 (Μπουένος Αϊρες): 3ος* Το 1956 τα ιππικά αγωνίσματα δεν έγιναν στη Μελβούρνη, αλλά στη Στοκχόλμη

σαν σήμερα, 7 Φεβρουαρίου

1878	Στην Χριστιανία (Όσλο) ιδρύεται ο πρώτος όμιλος χιονοδρομίας με τίτλο ”Christiania Ski Club”

1882	Γίνεται ο τελευταίος αγώνας πυγμαχίας χωρίς γάντια. Ο Τζον Σάλιβαν (φωτό) νικά τον Ράντι Ράϊαν στον τελικό της κατηγορίας βαρέων βαρών στο Μισισίπη.

1897	Υπογράφεται το διάταγμα και στις 27 Φεβρουαρίου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η ίδρυση του ΣΕΓΑΣ

1908

Γεννιέται ο Αμερικανός κολυμβητής Κλάρενς Λίντεν Μπούστερ (Clarence Linden “Buster” Crabbe, Jr.). Ολυμπιονίκης το 1932 στα 400μ ελεύθερο με ολυμπιακό ρεκόρ (4.48.5), ενώ ήταν 5ος στα 1.500μ (20.02.7). Το 1928μ ήταν 3ος στα 1.500μ (20.28.8) και 4ος στα 400μ ελεύθερο (5.05.4). Στη συνέχεια έγινε ηθοποιός στο Χόλυγουντ. Ερμήνευσε τον «Ταρζάν», τον «Φλας Γκόρντον», αλλά και άλλους διάσημους… καλούς της 7ης τέχνης. Πέθανε στις 23 Απριλίου 1983.

1908	Γεννιέται ο Φλαμανδός ποδηλάτης Γιόζεφ Πόπσκε Σβέρενς (Joseph “Jef” Scherens). Αναδείχτηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα σπριντ την περίοδο 1932-37 και το 1947. Ήταν ακόμη δεύτερος το 1938 και τρίτος το 1931. Εάν δεν μεσολαβούσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είχε σημειώσει μεγαλύτερες επιτυχίες. Πέθανε στις 9 Αυγούστου 1986.

1932

Γεννιέται στο Καλίκινο της Ρωσίας ο Σοβιετικός δεκαθλητής Βασίλι Κουζνέτσοφ (Василий Дмитриевич Кузнецов). Τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης, το 1954 στη Βέρνη (6.752β), το 1958ν στη Στοκχόλμη (7.865) και το 1962 στο Βελιγράδι (8.026 β.). Σημείωσε δύο παγκόσμια ρεκόρ το 1958 (7.653) και το 1959 (7.839), αλλά σε Ολυμπιακούς δεν κατάφερε να κερδίσει το χρυσό. Ήταν 3ος το 1956 στη Μελβούρνη (7.330), όπως και το 1960 στη Ρώμη (7.527) και 7ος στο Τόκιο το 1964 (7.569). Πέθανε στη Μόσχα στις 6 Αυγούστου 2001.

1935

Γεννιέται ο Ουαλός αριστερός ακραίος κυνηγός Κλιφ Τζόουνς (Clifford William Jones). Ο πατέρας του Αϊβορ και οι θείοι του Μπριν και Μέλκολμ έπαιξαν κι αυτοί στην εθνική ομάδα στην οποία ο Κλιφ αγωνίστηκε 59 φορές (περίοδος 1953-68) και σημείωσε 16 γκολ. Πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 στη Σουόνσι. Το 1957 πήγε στην Τότεναμ με την οποία κέρδισε το 1963 το Κύπελλο Κυπελλούχων και δύο Κύπελλα Αγγλίας (1961,62). Το 1968 πήγε στη Φούλαμ στην οποία κι έμεινε ένα χρόνο.

1942	Πεθαίνει ο Ιταλός μαραθωνοδρόμος Ντοράντο Ντεσιντέριο Πιέτρο (56 χρ.), ο άνθρωπος που στον μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων του 1908 στο Λονδίνο ακυρώθηκε λίγο πριν τον τερματισμό επειδή βοηθήθηκε από τους κριτές. Μετά το… πάθημά του στο Λονδίνο έγινε επαγγελματίας δρομέας. Αγωνίστηκε σε πολλές διαδρομές, αλλά στο τέλος έχασε, λόγω πολέμου τα χρήματά του. Είχε γεννηθεί στις 16 Οκτωβρίου 1885.

1949	Ο Τζόε ντι Μάτζιο υπογράφει συμβόλαιο ενός χρόνου με τους Γιάνκις της Νέας Υόρκης με το μυθικό, για την εποχή, ποσό των 100.000 δολλαρίων.

1959

Γεννιέται στο Λίβερπουλ. ο Άγγλος επιθετικός Σάμι Λη (Samuel “Sammy” Lee). Αγωνίστηκε για εννιά χρόνια στη Λίβερπουλ με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1982,83,84), τέσσερα λιγκ καπ (1981-84) και δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών (1981,84). Αγωνίστηκε ακόμη στις ΚΠΡ, Οσασούνα, Σαουθάμπτον και Μπόλτον. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 14 φορές και πέτυχε δύο γκολ. Στη συνέχεια έγινε βοηθός προπονητή στη Λίβερπουλ και προπονητής στη Μπόλτον (2005-07)

1964	Ο Κάσιους Κλέϊ ανακοινώνει ότι ασπάστηκε τον μουσουλμανισμό και πήρε το όνομα Μωχάμετ Άλι.

1966

Γεννιέται στη Φιλιππούπολη ο Βούλγαρος ποδοσφαιριστής Κρίστο Στόϊτσκοφ (Христо Стоичков Стоичков). Το μεγαλύτερο αστέρι του Βουλγαρικού ποδοσφαίρου. Μπαλαδόρος, αλλά και καυγατζής. Το 1994 οδήγησε τη Βουλγαρία στον Μικρό Τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Με την εθνική Βουλγαρίας σημείωσε 37 γκολ σε 83 αγώνες. Το 1984 έδωσαν μάχη για να τον αποκτήσουν από την άσημη Μαριτζά η ΤΣΣΚΑ και η Λέφσκι. Πήγε στην πρώτη και το 1985 στον τελικό του Κυπέλλου που βρέθηκαν οι δύο ομάδες αντίπαλοι το ματς διακόπηκε λόγω επεισοδίων κι ο Στόϊτσκοφ τιμωρήθηκε με αποκλεισμό ενός χρόνου. Το 1990 πήγε στη Μπαρτσελόνα, το 1995 στη Πάρτμα, το 1996 ξαναγύρισε στην Βαρκελώνη για να ακολουθήσει η ολιγόμηνη επιστροφή στην ΤΣΣΚΑ και στη συνέχεια η περιπλάνηση σε Λίβανο, Ιαπωνία και ΗΠΑ για να κλείσει την καριέρα του το 2003.

1968	Η Diane Crump γίνεται η πρώτη Αμερικανίδα τζόκεϊ που αγωνίζεται εναντίον ανδρών στο Hialeah

1970	Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ συντρίβει την Νορθάμπτον με 8-2 και ο Τζορτζ Μπεστ που σημειώνει έξι γκολ αναδεικνύεται ως ο παίκτης που έχει σκοράρει τα περισσότερα γκολ σε ματς της Μάντσεστερ

1976	Η Diane Thorne γίνεται η πρώτη γυναίκα που διαιτητεύει αγώνα ποδοσφαίρου ανάμεσα σε 2 ομάδες ανδρών στο Croydon

1977	Γεννιέται στην Αθήνα, ο μπασκετμπολίστας Δημήτρης Παπανικολάου Περισσότερα από τη wikipedia

1977	Γεννιέται στην Ελευσίνα, ο ποδοσφαιριστής Γιώργος Αλεξόπουλος Περισσότερα από τη wikipedia

1984	Ξεκινούν οι 14οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σαράγεβο (ολοκληρώνονται στις 19/2). Συμμετέχουν 1.000 αθλητές και 277 αθλήτριες από 49 κράτη σε 39 αγωνίσματα

1988	Ο Mike Tyson, ο παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών, παντρεύεται την ηθοποιό Robin Given

1989	Ο τενίστας Μπιόρν Μποργκ αποπειράται ν’ αυτοκτονήσει στο Μιλάνο.

1989	Γεννιέται στη Φλόριδα των ΗΠΑ ο ελληνοαμερικανός μπασκετμπολίστας Νικ Καλάθης. Τον Ιούνιο του 2009 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Περισσότερα από τη wikipedia

1991	Έρχεται στην Ελλάδα ο αρσιβαρίστας Πύρρος Δήμας, έπειτα από προσπάθειες των Γιάννη Σγουρού και Κυριάκου Βιρβιδάκη.

1002	Προφυλακίζεται ο έκπτωτος πρόεδρος του Ολυμπιακού Αργύρης Σαλιαρέλης ως ύποπτος φυγής. Κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση μεγάλου χρηματικού ποσού στην μεταγραφή του Λάγιος Ντέταρι.

1998	Στο Ναγκάνο της Ιαπωνίας άρχισαν οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες

1998	Στο 38ο «ολ σταρ γκέϊμ» του ΝΒΑ η Ανατολή νίκησε 138-133 τη Δύση στο Σικάγο.

1999	Ο ινδός Anil Kumble γίνεται ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του κρίκετ που σημειώνει και τα 10 άουτ (wickets) σε ένα inning αγώνα τεστ

1999	Πεθαίνει ο Αιμίλιος Θεοφανίδης, βετεράνος ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ

2000	Κυκλοφορεί η αθλητική εφημερίδα “Derby Sports” με εκδότη τον Γ. Τράγκα

2001	Μεγάλη εμπορική συμφωνία υπέγραψαν η Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ και οι Νιού Γιορκ Τζίανς για συνεργασία σε επίπεδο μάρκετινγκ

Η… τελευταία παράσταση της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Ο απεσταλμένος της «Αθλητικής Ηχούς» Σταμάτης Γρατσίας παρακολούθησε τον …τελευταίο χορό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πριν τη τραγωδία του Μονάχου. Το 3-3 με τπν Ερυθρό Αστέρα. Η περιγραφή του αγώνα αποτελεί ένα σπάνιο ντοκουμέντο. Οι λόγοι είναι πολλοί. Τότε, το 1958, δεν υπήρχε τηλεόραση και τα ματς τα έγραφαν οι δημοσιογράφοι πιο παραστατικά. Ήταν περισσότερο περιγραφές και λιγότερο ανάλυση – περιγραφή. Αυτό το κομμάτι όμως παρουσιάζει γλαφυρά τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μιλά για τον τρόπο παιχνιδιού της, παρουσιάζει τα αστέρια της και στα… συστήνει στο ελληνικό κοινό. Δυστυχώς χωρίς να το μαντεύει ο Έλληνας δημοσιογράφος γίνεται ο θεατής μιας ομάδας που δεν θα ξανάβλεπε κανείς!

ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ
Αποστολή ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΓΡΑΤΣΙΑΣ
Λίγη ώρα έχει περάσει από την στιγμή που ο Αυστριακός διαιτητής Καρλ Κάϊνερ εσφύριξε την λήξι του αγώνος Ερυθρού Αστέρος – Μάντσεστερ. Το μεγάλο ταμπλώ του Σταδίου Παρτιζάν έγραφε στο τέλος: 3-3. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι η πρώτη μέχρι στιγμής ομάς που εισήλθε στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης 1958 αφού στο πρώτο ματς είχε νικήσει 2-1.
Πενήντα πέντε χιλιάδες Βελιγραδινοί φεύγουν από το γήπεδο με σφιγμένη την καρδιά. Το 2-0 υπέρ του Ερυθρού Αστέρος που ποθούσαν, που ονειρεύοντο από μέρες τώρα έχει γκρεμισθή, έχει σβύσει. Οι ιαχές του που άρχισαν δέκα λεπτά προτούν αρχίσει το ματς και που έφθαναν μέχρι τον ουρανό δεν στάθηκαν ικανές να κλονίσουν τους Άγγλους πρωταθλητάς. Διότι αυτοί ψύχραιμοι και ανώτεροι καταφανώς εκέρδισαν την πρόκρισι αφού έκαναν μία εκπληκτική εμφάνισι. Το 3-3 δεν δείχνει την πραγματική όψι του μεγάλου αγώνος που είχε κριθή ήδη από το πρώτο ημίχρονο. Το 3-3 έγινε στο 91΄(ο διαιτητής εθεώρησε σωστό να κρατήση καθυστέρηση 3 λεπτών για τραυματισμούς παικτών και αλλαγή της μπάλλας αφού ειδοποίησε φυσικά στο 90’ τους αρχηγούς των ομάδων Μίτιτς (Ερ.Αστήρ) και Μπύρν (Μάντσεστερ). Ούτε ο πιο φανατισμένος οπαδός του Ερυθρού Αστέρος δεν μπορεί να διανοηθή μετά το α’ ημίχρονον ότι η ομάς του θα είχε ελπίδες να προκριθή. Το 2-1 του πρώτου αγώνος στο Μάντσεστερ τους είχε ενθαρρύνει. Και από τη στιγμή που άρχισε το ματς άρχισαν να συγκλονίζουν το γήπεδο με την ιαχή «Σβέντσα – Σβέντσα». Γρήγορα, πολύ γρήγορα, η ιαχή έσβυσε. Δεν είχαν περάσει δύο λεπτά όταν το ταμπλώ έδειχνε:
Μάνσεστερ 1 – Ερ.Αστήρ 0. Μία αστραπιαία επίθεσις των Άγγλων άφησε άναυδους τους Γιουγκοσλάβους. Η μπάλλα από τους Κόλμαν – Έντουαρντς – Τσάρλτον έφθασε στον Ταίηλορ. Αυτός ξέφυγε δεξιά παρακολουθούμενος από τον Μίτιτς. Τον παρέσυρε λίγα ακόμα μέτρα και μετά έκοψε τη μπάλλα στο Βιόλλετ. Ο μέσα αριστερά προχώρησε λίγο με μια προσποίηση έξουδετέρωσε τον Σπάιτς και βρέθηκε μόνος του προ του Μπεάρα. Ο διάσημος γκολκήπερ τινάχθηκε απεγνωσμένα στα πόδια του, αλλά αυτός είχε ήδη σουράρει σωστά. Το πρώτο γκολ ήταν γεγονός, το πρώτο γκολ που ήταν τόνωσις ηθικού των παικτών της Μάντσεστερ αφού οι φωνές είχαν σταματήσει.
Για μερικά λεπτά η Μάντσεστερ υπερέχει συντριπτικά. Ο Μπεάρα πέφτει μέσα στο χιόνι πότε δεξιά, πότε αριστερά για να μαζεύη την μπάλλα. Το γήπεδο νεκρώνεται στο 13’ καθώς η μπάλλα βρίσκεται έπειτα από καταπληκτικό σε ταχύτητα συνδιασμό Ταίηλορ – Βιόλλετ και σουτ βολέ του Τσάρλτον στα δίχτυα. Μα ο επόπτης είχε σημειώσει οφ σάιντ τον Βιόλλετ και το γκολ ακυρούται.
Λίγο αργότερα τραυματίζεται ο Έντουαρντς, ο χαφ της Μάντσεστερ που κυριαρχούσε στο κέντρο του γηπέδου. Αυτό δίνει κουράγιος τους Βελιγραδινούς να επιτεθούν για μερικά λεπτά χωρίς όμως ν’ απειλήσουν την εστία του Γκρεγκ.

Η Μάντσεστερ επικρατεί
Μετά το 20’ η Μάντσεστερ αρχίζει ένα τρομερό σε ταχύτητα, δύναμι και επινοήσεις παιχνίδι. Η άμυνα του Ερυθρού Αστέρος ενισχυμένη από τους ντεμί αμύνεται λυσσωδώς για να κρατήση το σκορ. Τρία αλλεπάλληλα κόρνερ (22’-23’25’) αποκρούονται και στο 26’ έπειτα από ένα σουτ του Μόργκαν ο Μίτιτς αποκρούει την μπάλλα ακριβώς επί της γραμμής του τέρματος.
Ένα λεπτό αργότερα (27’) ο 18ετής μέσα δεξιά Μπόμπυ Τσάρλτον φεύγει ασύλληπτος από το κέντρο του γηπέδου και από 40 μέτρα πριν φθάσει στην περιοχή στέλνει ένα κεραυνοβόλο – μ΄όλη τη σημασία της λέξεως – σουτ. Ο Μπεάρα στάθηκε αδύνατο να αποκρούση και το σκορ είχε γίνει 2-0. Πέρασαν δύο ακόμη λεπτά που οι Βελιγραδινοί προσπαθούσαν με κόπο να δείξουν την παρουσία τους στο γήπεδο. Ήλθε όμως το τρίτο γκολ για να τους καταρρεύση. Ο Κόλμαν εκτύπησε φάουλ, ο Έντουαρντς με κεφαλιά έστειλε τη μπάλλα για τρίτη φορά στα δίκτυα του Ερυθρού Αστέρος.
Στο τελευταίο τέταρτο του ημιχρόνου ο Βλαδίμηρος Μπεάρα έσωσε την ομάδα του από την καταστροφή. Δύο τρομερά σουτ των Ταίηλορ (37΄) και Έντουαρντς (39’) αποκρούει με απίθανες εκτινάξεις στη ρίζα της καθέτου δοκού. Μία ακόμα σέντρα του έξω αριστερά Σέυλον χτυπά στην οριζόντια δοκό κι έτσι στο τέλος του πρώτου μέρους η Μάντσεστερ προηγείται 3-0. Σ’ αυτά τα 45 λεπτά – όπως ομολογεί κι ο Γιουγκοσλαβικός τύπος – οι πρωταθληταί του Ερυθρού Αστέρος μόνο δύο φορές επίεσαν την εστία της Μάτσεστερ. Στο 11’ όταν ο Γκρεγκ τινάχτηκε κι εμπλόκαρε την μπάλλα πριν ο Σεκουλάρτετς πιάσει κεφαλιά και στο 40’ όταν ένα μακρυνό σουτ του Μίτιτς έφυγε ελάχιστα άουτ.
Το δεύτερο λεπτό του β’ ημιχρόνου έκανε τους 55.000 θεατάς να ξεσπάσουν κυριολεκτικά και να βγάλουν από πάνω τους τον βραχνά του 3-0. Ο πανύψηλος και γνωστός μας διεθνής Κόσιτς που έπαιζε μέσα αριστερά, από το ύψος της περιοχής και χωρίς κανείς να το περιμένει έστειλε ένα ισχυρότατο σουτ που βρήκε τον Γκρεγκ στον «ύπνο».

Η τραγωδία στη πρώτη σελίδα της "Ελευθερίας"

Τρία – ένα στο 2’ είναι μια σπουδαία αρχή για αντεπίθεση και η εξέλιξις του αγώνος έδειξε πως ήταν κάτι πάρα πάνω.
Οι ιαχές έδωσαν πνοή στους Βελιγραδινούς και για δέκα λεπτά η εστία της Μάντσεστερ διήλθε κρίσιμες στιγμές. Τελικά στο 10’ έγινε το 3-2. Ο Τάσιτς έτρεχε στο ίδιο ύψος με τον Τζονς στην περιοχή. Κάτι μεσολάβησε, ίσως γλύστρημα ή και τζαρτζάρισμα και βρέθηκαν κι οι δύο στο χιόνι. Ο διαιτητής έδειξε αμέσως το σημείο του πέναλτι και πήρε μόνος του τη μπάλλα για να τη μεταφέρη εκεί. Κανείς δεν διεμαρτυρήθη. Και ο Τόσιτς πήρε θέσι πίσω από τη μπάλλα. Στο γήπεδο δεν ακουγόταν τίποτα καθώς ο διεθνής φορ του Ερυθρού Αστέρος ξεκινούσε. Το σουτ έστειλε τη μπάλλα στο δεξιό «Γ» του Κρεγκ. Ο ξανθομάλλης Ιρλανδός τινάχτηκε, άγγιξε ελαφρώς τη μπάλλα χωρίς όμψς να αλλάξη ριζικά την πορεία. Και το γήπεδο εσείσθη κυριολεκτικά καθώς το ταμπλώ έδειχνε: 10’ Ερυθρός Αστήρ 2- Μάντσεστερ 3.
Τριανταπέντε λεπτά υπολείποντο ακόμη, δηλαδή χρόνος υπεραρκετός για πολλά πράγματα. Αυτό εσκέπτοντο όλοι οι θεαταί του Σταδίου «Παρτιζάν» και οι ιαχές έφθασαν στο κατακόρυφο λίγα λεπτά αργότερα όταν παρ’ ολίγον να συμβή το 3-3.

Η τραγωδία στην πρώτη σελίδα της "Μακεδονίας"

Προτού όμως φθάσει το παιχνίδι στο 18’ σ’ αυτό που έγινε αυτή η φάσις θα πρέπει να σημειωθή ότι μετά το 3-2 η Μάντσεστερ άρχισε πια να παίρνη σοβαρά την απειλή. Έτσι η «μηχανή» της άρχισε να δουλεύη πάλι με έντασι όπως στο α’ ημίχρονο. Από το 10’ μέχρι το 18’ η εστία του Ερυθρού Αστέρος δέχτηκε τα πυρά των κυνηγών της. Και στο 12’ ο δεξιός χαφ Έντυ Κόλμαν που βρέθηκε πλησίον της περιοχής του Μπεάρα έστειλε ένα γερό σουτ που απεκρούσθη από την δοκό. Λίγο αργότερα ο Ταίηλορ έχασε ευκαιρία από κοντά για να φθάσουμε στο 18’ αυτό που ίσως να άλλαξε τη πορεία του αγώνος.

ΣΟΥΤ ΣΕ ΚΕΝΗ ΕΣΤΙΑ
Μία αιφνιδιαστική αντεπίθεσις του Ερυθρού Αστέρος βρήκε αδύνατη την άμυνα της Μάντσεστερ γιατί οι δύο χαφ Κόλμαν-Εντουαρντς ήσαν στη περιοχή των Γιουγκοσλάβων. Έτσι όταν ο έξω δεξιά Μποροζάν έστειλε καλοζυγισμένη σέντρα ο Γκρεγκ έμεινε ανυπεράσπιστος γιατί την ώρα που έφθανε η μπάλλα ο τρίτος μπακ Τζον εγλύστρισε και έπεσε στο έδαφος. Ο Τόσιτς ώρμησε προς την μπάλλα αλλά επειδή δεν μπορούσε να προφθάση τον Γκρεγκ έπιασε τον γκολκήπερ από το χέρι, τον έσπρωξε και έπεσε μαζί του στο έδαφος. Ο διαιτητής μακρυά από την φάσι δεν αντελήφθη τίότε και η μπάλλα εκύλησε αριστερά όπου ο Τσόκιτζ είχε την ευχέρεια να την στείλη στη κενή εστία. Έχασε όμως την ψυχραιμία του και ενώ το πλήθος ήταν έτοιμο να κραυγάση την ισοφάρισι η μπάλλα έφυγε έπειτα από σουτ του έξω αριστερά ξυστά άουτ.
Οι ελπίδες των Γιουγκοσλάβων για ισοφάρισι και νίκη χάθηκαν στο 24’ όταν ένα καλοκτυπημένο φάουλ του Κόστιτς απέκρουσε με μπλονζόν σε κόρνερ ο Γκρεγκ.
Από το 30’ και πέρα η Μάντσεστερ αντεπετέθη και διετήρησε καθαρά την πρωτοβουλία. Οι Βελιγραδινοί είχαν χάσει πιά τις ελπίδες των για νίκη ή και μία ισοπαλία ακόμη. Προσπαθούσαν απεγνωσμένα να συγκρατήσουν την επίθεση της Μάντσεστερ που ήταν πράγματι χάρμα οφθαλμών καθώς εκινείτο σαν καλοκουρδισμένο ρολόι.
Στο 35΄ ο έξω αριστερά Σάνλον έστειλε έναν κεραυνό από αριστερά. Η μπάλλα απεκρούσθη από την δοκό και κύλησε προς τον Ταίηλορ που εσούταρε προς την κενή εστία (ο Μπεάρα ήταν ήδη πεσμένος). Το σώμα του Ζέκοβιτς ανέκοψε την πορεία της προς τα δίχτυα χωρίς όμως να την απομακρύνη. Έτσι μέχρι το τέλος του αγώνος η Μάντσεστερ υπερείχε επωφελουμμένη και του ότι ο Ερυθρός Αστήρ από το 39’ έπαιζε με 10 παίκτας λόγω τραυματισμού και αποχωρήσεως του Τόσιτς.

ΙΣΟΦΑΙΡΙΣΙΣ ΣΤΟ 91’
Όταν το ρολόϊ του Σταδίου έδειξε 90’ ο διαιτητής έτρεξε στο κέντρο, εκάλεσε τους δύο αρχηγούς και τους εγνωστοποίησε ότι θα κρατήση παράτασιν 3 λεπτών. Έτσι και έγινε. Αυτά τα τρία λεπτά στάθηκαν μοιραία για την Μάντσεστερ. Στο 91’ μια βαθειά σέντρα του Μίτιτζ ανάγκασε τον Γκρεγκ να πέση στα πόδια του Σεκουλάρετς. Έπιασε όμως την μπάλλα λίγο πιο έξω από την μεγάλη περιοχή, ο διαιτητής το αντελήφθη και κατελόγισε φάουλ. Οι Άγγλοι έκαναν γρήγορα τείχος, αλλά το σουτ του Κίστιτς ήταν αριστουργηματικό και έστειλε τη μπάλλα πάνω από τα κεφάλια τους στα δίχτυα του Γκρεγκ. Το γήπεδο εσείσθη για μια ακόμη φορά και μετά νεκρώθηκε πάλι καθώς ο διαιτητής σε λίγο εσφύριξε τη λήξι του συγκλονιστικού αγώνος.
«Είναι πραγματικά μια καταπληκτική ομάς η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ». Αυτά εδήλωσε εγκαταλείπων το γήπεδο ο Βλαδίμηρος Μπεάρα. Και συνεπλήρωσε αργότερα ο Μίτιτς:
«Μαζί με τη Ρεάλ είναι οι καλύτερες της Ευρώπης. Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να την κερδίσουμε αφού σήμερα που κάναμε το καλύτερο εφετεινό μας παιχνίδι με κόπο αποσπάσαμε ισοπαλία».
Αυτά τα λόγια των άσσων του Γιουγκοσλαβικού φουτ-μπωλ είναι κάτι πάρα πάνω από αληθινά. Όλοι οι θεαταί του Σταδίου «Παρτιζάν» εγκατέλειψαν το γήπεδο με θλιμμένη την καρδιά μα και γοητευμένοι από το παιχνίδι μιας τόσο μεγάλης ομάδος, μιας ομάδος που δεν της λείπει τίποτα και που έχει πλησιάσει το τέλειο.
Γκολκήπερ, ο περίφημος Ιρλανδός Χάρρυ Γκρεγκ. Ελαστικός με αντίληψι και θάρρος.
Δύο μπακ, ο γιγαγντόσωμος δεξιός Φουλκς και ο αρχηγός της Ρότζερ Μπύρν, που παίζει τόσο απλά και αθόρυβα σαν να μην υπάρχει στο γήπεδο.
Τρίτος μπακ ένας κολοσσός 2, περίπου, μέτρων, ο Τζονς΄, που δεν χάνει ποτέ κεφαλιά και επί πλέον παρά τον όγκο του δεν υποπίπτει σε φάουλ.
Τα δύο χαφ καταπληκτικά σε ταχύτητα, αντοχή με μεγάλη ακρίβεια στις πάσσες. Ο Έντουαρντς (αριστερά) που θεωρείται σήμερα σαν ο καλύτερος του κόσμου παίζει πάντα επιθετικά. Τον βλέπει κανείς πάντοτε έξω από την περιοχή της αντιπάλου ομάδος. Τον καλύπτει τότε ο δεξιός Κόλμαν που περνά στο κέντρο του γηπέδου και όταν χρειάζεται – πράγμα που συμβαίνει πολλές φορές – γίνεται κι αυτός 7ος κυνηγός.
Η επιθετική γραμμή έχει κάτι που συναρπάζει. Γρήγορες, μικρές πάσσες, μπασίματα των ακραίων και σουτ. Σουτ από οιανδήποτε θέσι εάν όμως υπάρχει πεδίο.
Ο κεντρικός κυνηγός Τόμμυ Ταίηλορ είναι ο αρχιστράτηγος, ο δημιουργός. Τρέχει σαν δαιμονισμένος και μετά κόβει την μπάλλα στον εξτρέμ ή τον ενδιάμεσο. Σπάνια να ωλοκληρώση μόνος την προσπάθειά του. Γι’ αυτό και τα περισσότερα γκολ επιτυγχάνουν οι ενδιάμεσοι και ιδίως ο μέσα δεξιά Μπόμπυ Τσάρλτον.
Αυτό το 18χρονο παιδί είναι ο εκτελεστής. Σουτ ευθύβολο και γερό. Δύσκολα θ’ αποκρουσθή αν πάρη πορεία προς τα δίχτυα. Πιο πίσω από τους Ταίηλορ – Τσάρλτον κινείται ο Βιολλέτ. Φαίνεται ασθενικός κι όμως έχει τρομερές δυνάμεις. Οι πάσσες του εκπληκτικές σε ακρίβεια. Το σπουδαιότερο κατορθώνει να μένη πάντα αμαρκάριστος.
Οι δύο εξτρέμ Μόγκαν και Σάνλαν (17 ετών ο καθέντας) φοβεροί σε ταχύτητα και επινοήσεις. Η μπάλλα δεν έφευγε από τα πόδια τους αν δεν την έστελναν εκεί που ήθελαν.
Οι ένδεκα αυτοί που έπαιξαν σήμερα στο Βελιγράδι δεν αποτελούν πάντα το συγκρότημα των πρωταθλητών Αγγλίας. Γιατί το παιχνίδι της Μάντσεστερ βασίζεται σ’ όλους μαζί.
Αυτό το διαπιστώσαμε πριν λίγη ώρα. Αστραπιαία ταχύτης, ομαδικότης, πάσσες ακριβείας, επινοήσεις, τεχνάσματα, δύναμις, ποδοσφαιρική ομορφιά, χωρίς τίποτα περιττό. Όλα αυτά τα βλέπει κανείς και μένει εκπληκτος, όπως μείναμε όλοι μας σήμερα στο Στάδιο «Παρτιζάν». Κι ενώ αυτή τα πραγματοποιούσε με ψυχραιμία και πεποίθηση εμείς όλοι διερωτώμεθα πως είναι δυνατόν να χάνη – έστω και σπάνια – αυτή η ομάς που έγραφε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο χιονισμένο γήπεδο γεωμετρικά σχήματα που ποτέ δεν είχαμε ξαναδή.
Ότι και να γράψη κανείς, ό,τι και να πη, δεν είναι δυνατόν να δώσει πλήρη εικόνα του παιχνιδιού αυτής της ομάδος – θαύμα, αυτής δεν της ομάδος που την αποτελούν μπέμπηδες ποδοσφαιρισταί αλλά πραγματικά σοφοί μέσα στο γήπεδο. Θα πρέπει να νοιώθη πολύ υπηρήφανος κάθε φίλος του φουτ-μπωλ που είδε μια τέτοια ομάδα. Έτσι νοιώσαμε κι εμείς κι οι 55 χιλιάδες Βελιγραδινοί που την χειροκροτούσαν καθώς οι παίκται της εγκατέλειπαν με τα χέρια ψηλά και χαρούμενοι το κατάλευκο Στάδιο της Γιουγκοσλαβικής πρωτευούσης. Μπροστά ο αρχηγός της Ρότζερ Μπρυρν και πιο πίσω, ένας ένας όλοι οι άλλοι.
Χιλιάδες χέρια τους χαιρετούσαν στην έξοδό τους από το τερραίν έπειτα από αυτή τη ποδοσφαιρική μαγεία που τους χάρισαν. Δεν εκέρδισαν στα νούμερα μα κέρδισαν πολύ περισσότερο, στην καρδιά.

Ντοκουμέντο: Ρεπορτάζ στο ξενοδοχείο της Μάντσεστερ λίγο πριν την τραγωδία!

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελείται από 759 λέξεις. Γράφτηκαν για να γνωρίσει το ελληνικό κοινό τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την ομάδα θαύμα της δεκαετίας του ’60 και κατέληξε να είναι ένα… μνημόσυνο για τους παίκτες που χάθηκαν.
Είναι ένα ντοκουμέντο που μπορεί να βρει κανείς στις σελίδες της «Αθλητικής Ηχούς» την μεθεπόμενη της τραγωδίας. Ο Σταμάτης Γρατσίας, μετέπειτα διευθυντής της εφημερίδας είχε πάει στο Βελιγράδι για να καλύψει δημοσιογραφικά τον αγώνα και την παραμονή του πήγε στο ξενοδοχείο όπου είχε καταλύσει η αποστολή της ομάδας μίλησε με τον Μπάσμπι και κάποιους από τους παίκτες που έχασαν τη ζωή τους στην αεροπορική τραγωδία που ακολούθησε.
Διατηρήσαμε την ορθογραφία και τη σύνταξη του πρωτοτύπου. Προσαρμόσαμε όμως το κείμενο στο μονοτονικό.

Βελιγράδι, 5
Του απεσταλμένου μας κ.ΣΤ.ΓΡΑΤΣΙΑ
Η Γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα βρίσκεται από το πρωί στο πόδι. Το απόγευμα θα γίνη η μετά μεγάλου ενδιαφέροντος αναμενούμενη συνάντησις για το Κύπελλον Πρωταθλητριών Ευρώπης μεταξύ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και του Ερυθρού Αστέρος. Το ενδιαφέρον του αγώνος αυτού εκορυφώθη όταν στο πρώτο ματς που διεξήχθη στην Αγγλία η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ εκέρδισε μόνο με 2-1. Αυτό έδωκε φτερά και ελπίδες εις τους Γιουγκοσλάβους που περίμεναν καιρό την σημερινή ρεβάνς.
Όπου κι αν πας, όπου κι αν σταθής στο Βελιγράδι ακούς δύο πράγματα: «Σβέρτσα», «Τούο Χόλα». Δηλαδή το σύνθημα οθυ έχει ριφθή από πολλές μέρες είναι «Ερυθρός Αστήρ 2-0». Αυτό το σκορ που θ’ αποκλείση την Μάντσεστερ το απόγευμα το πιστεύουν όλοι εδώ πέρα. Από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, μέχρι τον τελευταίο παίκτη της γιουγκοσλαβικής πρωταθλητρίας. Οι δηλώσεις τους, τις παραμονές του  ματς πως θα κερδίσουν με δύο γκολ διαφορά ενέπνευσε τρομερή αισιοδοξία εις τους Βελιγραδινούς. Κανείς δεν πιστεύει πως ο Ερυθρός Αστήρ, η αγαπημένη τους Σβέντζα μπορεί να χάση.
Η περίφημη αγγλική πρωταθλήτρια με όλους τους άσσους της έφθασε δύο μέρες προ της διεξαγωγής του αγώνος αεροπορικώς. Κατά την άφιξιν του αεροσκάφους εις τι Βελιγράδι παρ΄ ολίγον να συμβή δυστύχημα. Λόγω των χιόνων και της πυκνοτάτης ομίχλης, όταν το αεροσκάφος προσήγγισε τον αεροδιάδρομος διετάχθη να απομακρυνθή για να επανέλθη αργότερα. Αυτό πράγματι έγινε. Έπειτα από δέκα λεπτά το αεροσκάφος έφθασε επάνω από το αεροδρόμιο, αλλά και πάλιν έλαβε εντολήν (αυτά συνέβαιναν την Δευτέρα το απόγευμα) να απομακρυνθή και να κατευθυνθή εις Βιέννην, όπου θα διανυκτέρευε για να επανέλθη την Τρίτην το πρωί. Επειδή όμως ο Άγγλος κυβερνήτης του σκάφους επέμενε επεφασίσθη να επιτραπή η προσγείωσις η οποία και έγινε με κόπο αλλά ομαλά. Παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Η αγγλική αποστολή εγένετο δεκτή με ενθουσιασμό από τους Γιουγκοσλάβους. Εν συνεχεία παίκται και συνοδοί κατέλυσαν στο ξενοδοχείον «Μετροπόλ». Τέσσερα όμως μέλη του πληρώματος του αεροσκάφους και δύο γυναίκες συνοδοί κατέλυσαν στο «Μάζεστικ», το έτερο πολυτελές ξενοδοχείο της γιουγκοσλαβικής πρωτευούσης.
Μέχρι το απόγευμα της άλλης ημέρας ο Ματ Μπάσμπυ και τα παιδιά του παρέμειναν στο ξενοδοχείο τους. Κανείς δεν βγήκε από αυτό, ούτε για να δη το Βελιγράδι. Συγκεντρωμένοι την Τρίτη το πρωί στην μεγάλη αίθουσα του «Μετροπόλ» έπαιζαν σκάκι, χαρτιά και ησχολούντο με διάφορα άλλα πράγματα χωρίς να συζητούν για το κρίσιμο ματς της επομένης.
Εκεί τους συναντήσαμε την Τρίτη το πρωί. Ήταν όλοι συγκεντρωμένοι γύρω από τον Ματ Μπάσμπυ. Με τη βοήθεια Γιουγκοσλάβου συναδέλφου «ενοχλήσαμε» για λίγα λεπτά τον διάσημο Σκωτσέζο προπονητή της ομάδος-θαύμα όπως απεκλήθη.
Του ζητήσαμε τα προγνωστικά του για το ματς της επομένης. Δεν βιάστηκε καθόλου να απαντήση. Σκέφθηκε λίγο, τράβηξε μια από την πίπα του και μετά σήκωσε το δεξί του χέρι: «Θρή»
Αυτό το «θρή» δεν μπορούσε να λύση την απορία μας και το κατάλαβε. Έτσι είπε μερικές ακόμη λέξεις επεξηγώντας το «θρή»:
-Οι μπέμπηδες θα επιτύχουν αύριο τρία γκολ. Αν οι Γιουγκοσλάβοι επιτύχουν πέντε θα προκριθούν αυτοί στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Ευρώπης.
Θελήσαμε να μιλήσουμε λίγο και με τους άσσους της περιφήμου ομάδος. Δίπλα μας ακριβώς έπαιζαν σκάκι δύο από τους τρεις Ιρλανδούς της Μάντσεστερ. Ο φημισμένος γκολκήπερ Χάρι Γκρεγκ (26.000 λίρες ηγοράσθη προ δύο μηνών) και ο τρίτος  μπακ Τζάκυ Μπλασφλόουερ. Ο Χάρρυ Γκρεγκ άκουσε την ερώτησί μας χωρίς να σταματίσει να κινή ένα πιόνι στο σκάκι που είχε μπροστά του. Ξαφνικά σήκωσε το κεφάλι του και πρόλαβε τον Μπλασφλάουερ που ετοιμαζόταν να απαντήση:
«Εμείς θα προχωρήσουμε στο Κύπελλο Ευρώπης».
Ο Τόμμυ Ταίηλορ, ο κεντρικός κυνηγός που θεωρείται σήμερα μορφή του Ευρωπαϊκού φουτμπώλ βρισκόταν παρακάτω κι έπαιζε πινάκλ με τον Έντυ Κόλμαν, τον δεξιόν χαφ, τον Ντένις Βιάλλετ (μέσα αριστερά) και τον αρχηγόν της ομάδος αριστερόν μπακ Ρότζερ Μπυρν. Σταμάτησαν για ένα λεπτό το παίξιμο και ο αρχηγός τους Μπύρν μίλησε για όλους:
«Είμαι βέβαιος πως θα νικήσουμε. Κι ο Τόμμυ (έδειξε τον Ταίηλορ) συμφωνεί μαζί μου, έτσι τουλάχιστον κατάλαβα από μια συζήτησι που είχαμε χθες το βράδυ.
Στις τρεις το απόγευμα (την Τρίτη πάντα) η Μάντσεστερ μετέβη για προπόνησι στο στάδιο της Παρτιζάν όπου θα διεξάγετο ο αγών. Επειδή όμως διάφορα συνεργεία καθάριζαν το τερραίν από τα χιόνια (είχε πέντε περίπου εκατοστά ύψος), τους συνέστησαν να προπονηθούν στο κείμενο σε απόστασι ενός περίπου χιλιομέτρου γήπεδο του Ερυθρού Αστέρος. Εκεί για σαράντα λεπτά οι Άγγλοι πρωταθληταί γυμνάστηκαν υπό την επίβλεψιν του Ματ Μπάσμπυ και των βοηθών προπονητών της ομάδος. Έπειτα ντύθηκαν και χειροκροτούμενοι από 5.000 Βελιγραδιώτες φιλάθλους που έσπευσαν να τους θαυμάσουν ανέβηκαν στο «πούλμαν» και γύρισαν στο «Μετροπόλ».
Πίσω τους οι Γιουγκοσλάβοι πρωταθληταί του Ερυθρού Αστέρος μόλις εγκατέλειψαν το γήπεδο έσπευσαν να προπονηθούν κι αυτοί για μισή ώρα μόνον αφού το σκοτάδι είχε αρχίσει να απλώνη τα μαύρα φτερά του.

Η “μαύρη Δευτέρα” του ποδοσφαίρου

O Χρίστος Χαραλαμπόπουλος γράφει για τη τραγωδία του Μονάχου

Του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου Εκείνη τη Δευτέρα το πρωί, στις 3 Φεβρουαρίου 1958, οι παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ που βρέθηκαν στο αεροδρόμιο «Ρίτζγουεϊ» του Μάντσεστερ ήταν σε εξαιρετική διάθεση. Αυτό μπορούσε να το δει οποιοσδήποτε βρισκόταν στο αεροδρόμιο. Δύο μέρες πριν, το Σάββατο, την πρώτη μέρα του Φεβρουαρίου, οι «μπέμπηδες» του Μπάσμπι είχαν παίξει ένα εκπληκτικό παιχνίδι κόντρα στην Αρσεναλ, την οποία μάλιστα είχαν νικήσει 5-4 μέσα στο «Χάιμπουρι», σε μια ποδοσφαιρική παράσταση που αποτέλεσε την αποθέωση του επιθετικού ποδοσφαίρου. Η Γιουνάιτεντ είχε προηγηθεί 3-0 στο ημίχρονο και ακόμα και όταν ισοφαρίστηκε από τους «κανονιέρηδες» δεν κλείστηκε πίσω στιγμή. Αντίθετα, αύξησε την πίεση στην άμυνα της Αρσεναλ, με κινητήριους μοχλούς τους Ντάνκαν Εντουαρντς, Εντι Κόλμαν, Κένι Μόργκαν, Αλμπερτ Σκάνλον και τον πιτσιρικά Μπόμπι Τσάρλτον, που έδειχνε να είναι μια τεράστια δεξαμενή ταλέντου, ένας ποδοσφαιρικός σούπερ νόβα που θα φώτιζε για χρόνια το ποδόσφαιρο της γηραιάς Αλβιώνας. «Μας επιτίθονταν κατά κύματα. Εκείνο που τους ένοιαζε ήταν να βάλουν περισσότερα γκολ από όσα θα μπορούσαν να δεχτούν. Το παιχνίδι θα μπορούσε να είχε τελειώσει και 10-7. Ηταν το καλύτερο ματς που έπαιξα ποτέ», θα θυμηθεί δέκα χρόνια μετά σε μια εκπομπή του BBC ο τερματοφύλακας της Αρσεναλ σε εκείνο το παιχνίδι, Τζακ Κέλσι. Κανείς από όσους είχαν παρακολουθήσει εκείνο το ματς στο «Χάιμπουρι» δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ήταν η τελευταία ποδοσφαιρική παράσταση επί αγγλικού εδάφους μιας ομάδας που είχε όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί στην πρώτη ποδοσφαιρική δυναστεία της Αγγλίας στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ηταν μια ομάδα που δημιουργήθηκε χάρη στις γνώσεις, την επιμονή, την υπομονή και το πείσμα του Ματ Μπάσμπι. Του μάνατζερ που πρώτος απ’ όλους έδωσε ιδιαίτερο βάρος στο σκάουτινγκ, επιδιώκοντας να μαζέψει τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που ταίριαζαν στη φιλοσοφία του. Αυτή του επιθετικού ποδοσφαίρου. Η Γιουνάιτεντ είχε μεταμορφωθεί σε μια ομάδα που η ορμή της δεν μπορούσε να περιοριστεί στην Αγγλία. Ο Μπάσμπι το καταλάβαινε και αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με το αγγλικό ποδοσφαιρικό κατεστημένο. Τη χρονιά που δημιουργήθηκε το Κύπελλο Πρωταθλητριών, την περίοδο 1955-56, η αγγλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία απαγόρευσε στην πρωταθλήτρια ομάδα, την Τσέλσι, να πάρει μέρος. Και το έκανε υποκινούμενη από την ίδια εκείνη διάθεση εσωστρέφειας και απομονωτισμού που τη διακατείχε όταν αρνιόταν μέχρι το 1950 να πάρει μέρος στα Παγκόσμια Κύπελλα. Ηταν η ίδια εκείνη διάθεση που έκανε τους «Times» να γράφουν στο δελτίο καιρού ότι «οι σφοδρές χιονοπτώσεις που αναμένονται από αύριο θα αποκλείσουν την Ευρώπη». Μια Ευρώπη της οποίας η Βρετανία ποτέ δεν ένιωσε ότι αποτελεί μέρος. Ούτε και σήμερα το νιώθει. Ο Μπάσμπι, παρ’ ότι βέρος Βρετανός, στο ποδόσφαιρο είχε πολύ κοσμοπολίτικη προσέγγιση, που απέρριπτε την απομονωτική στάση της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. Ετσι, όταν το 1956 η Γιουνάιτεντ πήρε το πρωτάθλημα, ο Μπάσμπι έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια τις απαγορεύσεις της ομοσπονδίας και οδήγησε τη Γιουνάιτεντ στην περιπέτεια της Ευρώπης. Αυτή η πρώτη ευρωπαϊκή έξοδος αγγλικής ομάδας στέφθηκε με σχετική επιτυχία, μια και η Γιουνάιτεντ πραγματοποίησε μερικές εντυπωσιακές εμφανίσεις, όπως η νίκη με 10-0 επί της Αντερλεχτ στο «Ολντ Τράφορντ», και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, στα οποία αποκλείστηκε από τη μεγάλη ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Μπάσμπι είχε βάλει στόχο το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στην ομάδα του, αλλά γνώριζε πως το μόνο εμπόδιο για το Κύπελλο ήταν η Ρεάλ. Και η μοίρα, βέβαια, που τις διαθέσεις της δεν μπορούσε να τις μαντέψει ούτε ο Μπάσμπι ούτε κάποιος άλλος άνθρωπος…Η τελευταία παράσταση στο ΒελιγράδιΤο 1958 η Γιουνάιτεντ είχε μια ευκαιρία να φτάσει ξανά στα ημιτελικά. Εκείνο τον Φεβρουάριο η ομάδα επρόκειτο να επισκεφτεί για δεύτερη φορά μια χώρα που ανήκε σε εκείνο το μέρος της Ευρώπης που ο Τσόρτσιλ είχε χαρακτηρίσει «σιδηρούν παραπέτασμα». Η Ευρώπη και ολόκληρος ο πλανήτης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν χωριστεί σε δύο διαφορετικούς κόσμους. Δύο κόσμους που δεν γνώριζαν ο ένας τον άλλον, που έβλεπαν ο ένας τον άλλον με φόβο, καχυποψία και σε ορισμένες περιπτώσεις μίσος. Η Γιουνάιτεντ θα ταξίδευε για το Βελιγράδι, όπου θα αντιμετώπιζε τον Ερυθρό Αστέρα, στη ρεβάνς του πρώτου παιχνιδιού, στο οποίο η Μάντσεστερ είχε επικρατήσει 2-1. Εάν προκρινόταν, θα αντιμετώπιζε στα ημιτελικά την ιταλική Μίλαν. Νωρίτερα την ίδια χρονιά είχε αποκλείσει σε διπλά παιχνίδια την Ντούγκλα Πράγας. Πολλοί από τους παίκτες της Γιουνάιτεντ σε εκείνο το ταξίδι στο Βελιγράδι, επηρεασμένοι από τις εφημερίδες και το ραδιόφωνο, που μιλούσαν για τη μεγάλη έλλειψη τροφίμων στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, είχαν πάρει μαζί τους μπισκότα, σοκολάτες και διάφορα γλυκά. Οταν έφτασαν στο Βελιγράδι το απόγευμα της Δευτέρας, ύστερα από μια άνετη πτήση, συνάντησαν μια πόλη φοβισμένη και σημαδεμένη από τη φτώχεια, η οποία στα μάτια των Εγγλέζων, που ζούσαν τελείως διαφορετικά, γινόταν ακόμα μεγαλύτερη. Ο Αλμπερτ Σκάνλον αργότερα θα διηγηθεί ότι σε κάθε όροφο του ξενοδοχείου στο οποίο έμενε η ομάδα υπήρχαν ένοπλοι φρουροί, ενώ αργότερα το ίδιο απόγευμα, όταν ο ίδιος με κάποιους συμπαίκτες του επιχείρησαν να κάνουν μια βόλτα στο Βελιγράδι, τους έκανε εντύπωση η μεγάλη φτώχεια (ο ίδιος είπε σε εφημερίδα του Μάντσεστερ πως «πολλοί φορούσαν παπούτσια από λάστιχα αυτοκινήτων, στα μαγαζιά υπήρχαν ουρές ανθρώπων που αναζητούσαν πράγματα που δεν υπήρχαν και η πόλη φαινόταν αιχμαλωτισμένη σε μια ζοφερή ατμόσφαιρα και δεν είχε να προσφέρει τίποτε σε έναν επισκέπτη»). Παρ’ όλα αυτά, χιλιάδες άνθρωποι ήταν στα πεζοδρόμια, χαιρετώντας τους παίκτες της Γιουνάιτεντ στη διαδρομή με το πούλμαν μέχρι το γήπεδο. Η άφιξη της Μάντσεστερ στο Βελιγράδι ήταν το σημαντικότερο γεγονός που είχε συμβεί στη ζωή της πόλης τα τελευταία χρόνια. Η ομάδα του Μπάσμπι ήταν ήδη γνωστή στους Γιουγκοσλάβους, που την είδαν να επιβεβαιώνει την εκπληκτική δύναμή της στο γήπεδο, όταν πριν ακόμα συμπληρωθεί το πρώτο μισάωρο προηγείτο 3-0, με δύο από τα γκολ να έχουν σημειωθεί από τον Μπόμπι Τσάρλτον. Ειδικά το δεύτερο, ένας κεραυνός από τα 25 μέτρα, άφησε άφωνους τους φιλάθλους στο γήπεδο. Κι αυτό διότι, παρά την εκπληκτική εκτίναξή του, ο μαυροντυμένος Μπεάρα, ένας από τους καλύτερους τερματοφύλακες στην ιστορία του ποδοσφαίρου, δεν μπόρεσε να σταματήσει την πορεία της μπάλας προς τα δίχτυα. Μέχρι τότε κανείς δεν είχε διανοηθεί να προκαλέσει τον Μπεάρα από τόσο μακριά και να τον νικήσει. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ερυθρός Αστέρας μπόρεσε να ισορροπήσει κάπως και με τη βοήθεια κάποιων σφυριγμάτων, όπως σημείωναν οι αγγλικές εφημερίδες της εποχής, να ισοφαρίσει το σκορ, που όμως έδινε την πρόκριση στη Γιουνάιτεντ. Η μοιραία πτήση Την επομένη το πρωί, στις 6 Φεβρουαρίου, όταν το πούλμαν της Γιουνάιτεντ κατευθυνόταν στο αεροδρόμιο, ελάχιστα μέλη της αποστολής χάζευαν τη διαδρομή. Οι περισσότεροι κοιμούνταν στις θέσεις τους, αποκαμωμένοι από το γλέντι της προηγούμενης νύχτας. Μιας νύχτας που ξεκίνησε με μια δεξίωση στη βρετανική πρεσβεία του Βελιγραδίου και συνεχίστηκε στο ξενοδοχείο μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Η αποστολή της ομάδας καθυστέρησε στο αεροδρόμιο αρκετή ώρα, μια και ο Τζον Μπέρι είχε χάσει το διαβατήριό του. Και χωρίς διαβατήριο δεν μπορούσες να φύγεις από εκεί. Οι άνθρωποι της Γιουνάιτεντ πανικοβλήθηκαν λιγάκι, ειδοποίησαν την πρεσβεία για το πρόβλημα και γύρισαν στο ξενοδοχείο. Εκαναν άνω-κάτω το δωμάτιο που έμενε ο Μπέρι, έψαξαν μέχρι και στα σκουπίδια του ξενοδοχείου, αλλά τελικά το διαβατήριο του Μπέρι βρέθηκε… μέσα στη βαλίτσα του. Ολα τα μέλη της αποστολής, μετά την ταλαιπωρία των τριών τελευταίων ημερών, ανυπομονούσαν να επιστρέψουν στο Μάντσεστερ. Οι ποδοσφαιριστές περισσότερο απ’ όλους, μια και το Σάββατο είχαν ένα σημαντικό παιχνίδι που μπορεί να έκρινε και τον τίτλο, κόντρα στη Γουλβς, τον σπουδαιότερο αντίπαλό τους εκείνη τη χρονιά. Το ενδεχόμενο της μεγαλύτερης ταλαιπωρίας ήταν που είχε ωθήσει τους ανθρώπους της Γιουνάιτεντ να μισθώσουν μια πτήση τσάρτερ με ένα αεροσκάφος των βρετανικών αερογραμμών της BEA (που αργότερα μετονομάστηκε σε British Airways), ένα δικινητήριο τύπου Elizabeth. Αυτός ο τύπος είχε ένα πολύ καλό ιστορικό ασφαλείας, γεγονός που επιβεβαιωνόταν και από την επιλογή της βασίλισσας να πετά με αυτό το αεροσκάφος. Η πτήση της Γιουνάιτεντ από το Βελιγράδι προς το Μάντσεστερ δεν θα γινόταν απευθείας, αλλά με ενδιάμεσο σταθμό το Μόναχο, όπου θα γινόταν ο ανεφοδιασμός σε καύσιμα. Οταν το αεροπλάνο άφησε το Βελιγράδι, ο καιρός ήταν καλός, με ήλιο και χωρίς σύννεφα. Μόλις, όμως, μπήκε στον εναέριο χώρο της Γερμανίας οι καιρικές συνθήκες άλλαξαν δραματικά. Ο ουρανός σκοτείνιασε, άρχισαν κάποιες αναταράξεις, ενώ την ώρα που οι δύο πιλότοι άρχισαν τη διαδικασία της καθόδου ο διάδρομος του αεροδρομίου του Μονάχου είχε ήδη σκεπαστεί από χιόνι. Παράλληλα, η πυκνή ομίχλη, που περιόριζε την ορατότητα, ανάγκασε τους πιλότους να επιλέξουν τη διαδικασία προσέγγισης μέσω των οργάνων. Μόλις το αεροπλάνο προσγειώθηκε, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, ανακοινώθηκε στους επιβάτες ότι έπρεπε να αποβιβαστούν, διότι θα χρειάζονταν περίπου 40 λεπτά για τον ανεφοδιασμό του αεροπλάνου. Ο δημοσιογράφος Φρανκ Τέιλορ, της εφημερίδας του Μάντσεστερ «Chronicle», θυμόταν ότι «μόλις άνοιξε η πόρτα του αεροπλάνου για να κατέβουμε, μέσα στην καμπίνα όρμησε ένας αέρας τόσο παγωμένος, λες και προερχόταν από τις στέπες της Σιβηρίας. Πρώτος κατέβηκε προσεκτικά ο Ντάνκαν Εντουαρντς, που σήκωσε τον γιακά του για να προστατευτεί από τον παγωμένο αέρα, ενώ φώναξε στους άλλους να προσέχουν πού πατάνε λόγω του πάγου που είχε πιάσει το έδαφος». Μόλις όλοι οι επιβάτες έφτασαν στη ζεστασιά του τέρμιναλ, άρχισαν να τριγυρνούν στα καταστήματα για να αγοράσουν κάποιο αναμνηστικό ή αναζητούσαν να πιουν κάτι ζεστό στο μπαρ. Στις 2:15 μετά το μεσημέρι όλοι ειδοποιήθηκαν να επιστρέψουν στο αεροπλάνο, μια και ο ανεφοδιασμός είχε ολοκληρωθεί και όλα ήταν έτοιμα για τη συνέχεια του ταξιδιού. Καθώς επέστρεφαν στο αεροπλάνο, ο Ρότζερ Μπερν, ένας από τους παίκτες της Γιουνάιτεντ, παρατήρησε ότι μέσα στα 40 λεπτά που διήρκεσε ο ανεφοδιασμός οι τροχοί του αεροπλάνου είχαν καλυφθεί από το χιόνι. Παρ’ όλα αυτά, κανείς δεν ανησυχούσε και οι περισσότεροι ανυπομονούσαν να επιστρέψουν στο αεροπλάνο για να φάνε, να κοιμηθούν ή να παίξουν χαρτιά. Ο Μπιλ Φουλκς, ένας από τους μεγαλύτερους πλάγιους μπακ που ανέδειξε το αγγλικό ποδόσφαιρο, έλεγε με σιγουριά: «Θα προσγειωθούμε στο Μάντσεστερ στις 7 το απόγευμα». Στις 2:19 μ.μ. ο πύργος ελέγχου έδωσε άδεια στον κυβερνήτη Τζέιμς Θέιν και τον συγκυβερνήτη Κεν Ρέιμεντ να απογειωθούν. Οι επιβάτες άκουσαν τον θόρυβο που έκαναν οι μηχανές και το αεροπλάνο άρχισε να κινείται στον διάδρομο. «Θυμάμαι ότι κοιτούσα από το παράθυρο για να δω τη στιγμή που οι τροχοί θα ξεκολλούσαν από το έδαφος και θα απογειωνόμασταν. Μόλις η ισχύς των μηχανών μεγάλωσε και αρχίσαμε να αναπτύσσουμε ταχύτητα, ξαφνικά φρενάραμε και το αεροπλάνο σταμάτησε στη μέση του διαδρόμου, χωρίς κανείς να ξέρει γιατί», θα γράψει αργότερα ο Μπόμπι Τσάρλτον. Οι πιλότοι σταμάτησαν το αεροσκάφος εξαιτίας ενός περίεργου θορύβου που άκουσαν στη μία από τις δύο μηχανές, που, όπως ισχυρίστηκε αργότερα ο κυβερνήτης Τζέιμς Θέιν, οφειλόταν στην υπερτροφοδοσία με καύσιμα, γεγονός που συχνά συνέβαινε σε αεροσκάφη αυτού του τύπου, ιδιαίτερα σε αεροδρόμια που βρίσκονταν σε μεγάλο υψόμετρο, όπως αυτό του Μονάχου. Τα δικινητήρια Elizabeth είχαν τόσο ισχυρές μηχανές, που μπορούσαν να απογειωθούν και με τη μία μόνο. Οι πιλότοι ετοιμάστηκαν για μια δεύτερη προσπάθεια απογείωσης στις 2:34 μ.μ., αλλά και πάλι το αεροπλάνο σταμάτησε στη μέση του διαδρόμου, μια και η μία μηχανή έκανε τον ίδιο παράξενο θόρυβο. Στο εσωτερικό του αεροπλάνου άρχισε να δημιουργείται ανησυχία και ο πανύψηλος πρώην τερματοφύλακας της εθνικής Αγγλίας, Φρανκ Σουίφτ, που συνόδευε την αποστολή ως δημοσιογράφος της εφημερίδας «News of the World», σηκώθηκε από τη θέση του και φώναξε: «Τι διάολο συμβαίνει και δεν μπορούμε να σηκωθούμε;». Ενας συνοδός από το πλήρωμα της καμπίνας είπε στους επιβάτες ότι υπάρχει ένα μικρό αλλά όχι ανησυχητικό πρόβλημα, που θα χρειαζόταν λίγη ώρα για να διορθωθεί, και κάλεσε τους επιβάτες να αποβιβαστούν και πάλι. Καθώς κατευθύνονταν πάλι προς το τέρμιναλ του αεροδρομίου, ο δημοσιογράφος Φρανκ Τέιλορ, που είχε υπηρετήσει στη βρετανική πολεμική αεροπορία (ο οποίος αργότερα θα γράψει το βιβλίο «The day a team died), είπε στον Τσάρλτον, που ήταν ανήσυχος: «Οποιο και να είναι το πρόβλημα, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Ο πιλότος μπορεί να διακόψει ανά πάσα στιγμή τη διαδικασία απογείωσης, πριν το αεροπλάνο αναπτύξει πλήρη ισχύ, χωρίς κίνδυνο για τους επιβάτες». Πριν οι επιβάτες προλάβουν να πιουν τον καφέ που παρήγγειλαν, ειδοποιήθηκαν να επιστρέψουν στο αεροπλάνο. Ο Μπιλ Φουλκς θα πει αργότερα στους δημοσιογράφους: «Αυτή η ειδοποίηση δεν μου άρεσε. Ηρθε πολύ γρήγορα. Μέσα σε 10 λεπτά πρόλαβαν να διορθώσουν τη βλάβη;». Το ίδιο ανήσυχος ήταν και ο Φρανκ Τέιλορ, που ήξερε ότι υπήρχαν κίνδυνοι από τον πάγο που θα μπορούσε να κάτσει στα φτερά. Και είχαν δίκιο, μια και ο κυβερνήτης Θέιν αργότερα θα παραδεχτεί ότι «με τον Κεν, τον συγκυβερνήτη, δεν βγήκαμε καθόλου από το κόκπιτ, απλώς κουβεντιάσαμε για τη χιονόπτωση που είχε αραιώσει, κοιτάξαμε τα φτερά από την καμπίνα, που έμοιαζαν εντάξει, και αποφασίσαμε να πετάξουμε χωρίς να βάλουμε να καθαρίσουν τα φτερά». Οι επιβάτες ήταν ανήσυχοι. Ο Μπόμπι Τσάρλτον με τον συμπαίκτη του Ντένις Βάιολετ πήγαν στο μπροστινό μέρος του αεροπλάνου, αλλάζοντας θέσεις με τους Τόμι Τέιλορ και Ντέιβ Πεγκ, οι οποίοι οδηγούμενοι από μια έμπνευση που θα αποδεικνυόταν τραγική στη συνέχεια μετακινήθηκαν στο πίσω μέρος του αεροπλάνου επειδή πίστεψαν ότι θα ήταν περισσότερο ασφαλείς. Οταν όλοι τακτοποιήθηκαν στις θέσεις τους, πάλι υπήρξε καθυστέρηση, μια και στο μέτρημα διαπιστώθηκε ότι έλειπε ένας επιβάτης, ο δημοσιογράφος Αλφ Κλαρκ της «Manchester Evening Chronicle», που καθυστέρησε στο τέρμιναλ διότι τηλεφώνησε στην εφημερίδα του για να ενημερώσει για τα προβλήματα της πτήσης. Στις 2:56 μ.μ. ο κυβερνήτης Θέιν πήρε άδεια από τον πύργο ελέγχου για να ξεκινήσει τις διαδικασίες απογείωσης. Στις 3:02 μ.μ. ο πύργος ελέγχου ενημερώνει τον Θέιν και τον συγκυβερνήτη Ρέιμεντ ότι είχαν στη διάθεσή τους δύο λεπτά για να απογειωθούν. Από εκεί και πέρα άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για 23 από τα 43 άτομα που επέβαιναν στο αεροπλάνο. Το αεροπλάνο άρχισε να χάνει ταχύτητα και να πλησιάζει τον φράκτη στο τέλος του διαδρόμου. «Θεέ μου, δεν θα τα καταφέρουμε», ήταν τα τελευταία λόγια του συγκυβερνήτη Ρέιμεντ, ενώ ο αρχηγός της Γιουνάιτεντ, ο Ρότζερ Μπερν, τραύλισε: «Θα σκοτωθούμε!». Σαν ψίθυρος από μακριά ήρθαν τα λόγια του Μπίλι Γουίλαν, ενός αφοσιωμένου καθολικού: «Ο,τι κι αν γίνει, είμαι έτοιμος». Αμέσως μετά το αεροπλάνο πέφτει πάνω στον φράκτη, βγαίνει στον δρόμο έξω από το αεροδρόμιο και το δεξί φτερό του διαλύεται πάνω σε ένα σπίτι, που αμέσως πιάνει φωτιά. Σαν από θαύμα, μια γυναίκα που βρισκόταν μέσα στο σπίτι, η Αννα Γουίνκλερ, και τα τρία παιδιά της κατορθώνουν να βγουν από το φλεγόμενο οίκημα χωρίς να πάθουν το παραμικρό! Το αεροπλάνο, έχοντας χάσει το ένα φτερό και ένα μέρος της ουράς του, αρχίζει να στριφογυρίζει τρελά πάνω στο χιονισμένο έδαφος, σαν μια μεθυσμένη μεταλλική μπαλαρίνα που χορεύει με παρτενέρ τον θάνατο. Ενας ανατριχιαστικός θόρυβος από μέταλλα που σέρνονται και στριγκλίζουν. Το πληγωμένο αεροσκάφος χτυπά με δύναμη σε ένα δέντρο και αμέσως μετά πέφτει με ορμή –πρώτα με το πίσω μέρος– σε ένα ξύλινο υπόστεγο, μέσα στο οποίο βρισκόταν ένα βυτίο με καύσιμα. Ακολουθεί μια φοβερή έκρηξη και ένα τεράστιο μπουκέτο με φλόγες ανοίγει προς τον γκρίζο βαυαρικό ουρανό. Εκείνη τη στιγμή τελείωσε η ιστορία της Γιουνάιτεντ του Ματ Μπάσμπι και η ζωή 23 ανθρώπων. Για κάποιους άλλους, κατά έναν περίεργο τρόπο, έπειτα από εκείνη την έκρηξη η ζωή ξανάρχισε. Σε όσους επέζησαν θα κληροδοτήσει μια σκιά στο βλέμμα και ένα σκοτεινό δωμάτιο στις μνήμες τους. Ο Χάρι Γκρεγκ, ένας από τους επιζήσαντες ποδοσφαιριστές της ομάδας, θα εξελιχθεί σε ήρωα της τραγωδίας. Θα καταφέρει να σώσει μέσα από τα συντρίμμια μια μητέρα με το 22 μηνών κοριτσάκι της αλλά και αρκετούς από τους συμπαίκτες του, που τους απομάκρυνε πριν από τη δεύτερη έκρηξη της δεξαμενής καυσίμων του αεροπλάνου. Ο Χάρι Γκρεγκ αργότερα, στο νοσοκομείο, θα δει τον Ντάνκαν Εντουαρντς, τον καλύτερο παίκτη της ομάδας που χάθηκε, να παλεύει για τη ζωή του. «Τι ώρα είναι η σέντρα, Χάρι;», θα ρωτήσει ο χαμένος στις παραισθήσεις Εντουαρντς. «Στις τρεις, φίλε. Στις τρεις», θα απαντήσει ο Χάρι με έναν κόμπο στη φωνή. «Θα προλάβουμε, έτσι;», ξαναρώτησε με αγωνία ο Εντουαρντς. Αλλά δεν θα ακούσει την απάντηση, διότι θα πέσει σε κώμα. Μια απάντηση που έτσι κι αλλιώς δεν θα προλάβει να του δώσει ο Γκρεγκ. Ο Τσάρλτον είναι ο πρώτος από όσους επέζησαν και νοσηλεύτηκαν στο νοσοκομείο που θα το εγκαταλείψει. Και δεν θα γελάσει ποτέ ξανά. Ο Ματ Μπάσμπι θα παλεύει για τη ζωή του για τέσσερις μήνες μετά το δυστύχημα. Δεν θα ξαναγίνει αυτός που ήταν. Τα δάκρυά του θα στεγνώσουν για 10 χρόνια. Θα ξανακλάψει όταν η Γιουνάιτεντ το 1968 στο «Γουέμπλεϊ» θα συντρίψει την Μπενφίκα με 4-1 και θα πάρει το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Ο επίλογος της τραγωδίας Στις 10 Φεβρουαρίου 1958, στο Μάντσεστερ, περισσότεροι από 200 χιλιάδες άνθρωποι έξω από το «Ολντ Τράφορντ» θα υποδεχθούν, για το τελευταίο χειροκρότημα, τα φέρετρα με τους επτά νεκρούς ποδοσφαιριστές της ομάδας. Τον Ρότζερ Μπερν, τον Τζεφ Μπεντ, τον Εντι Κόλμαν, τον Μαρκ Τζόουνς, τον Ντέιβιντ Πεγκ, τον Τόμι Τέιλορ και τον Μπίλι Γουέλαν. Στις 19 Φεβρουαρίου η ομάδα της Γιουνάιτεντ θα αντιμετωπίσει στο «Θέατρο των Ονείρων» τη Σέφιλντ έχοντας στην ενδεκάδα της πέντε πιτσιρικάδες κάτω των 18, τον Ερνι Τέιλορ, που είχε έρθει από την Μπλάκπουλ, και τον Σταν Κρόουδερ, από την Αστον Βίλα. Θα νικήσει 3-0 μέσα σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και μπροστά σε ένα πλήθος 60 χιλιάδων ανθρώπων. Στις 2 τα ξημερώματα της επομένης μέρας ο Ντάνκαν Εντουαρντς, ο πιο προικισμένος ίσως ποδοσφαιριστής της γενιάς του, θα σβήσει σε ηλικία 23 ετών. Ο Εντουαρντς ήταν ο 22ος νεκρός εκείνης της τραγωδίας. Θα ακολουθήσει ο συγκυβερνήτης της μοιραίας πτήσης. Ο κυβερνήτης Θέιν θα απολυθεί από την BEA και για 12 χρόνια θα προσπαθεί να αποδείξει ότι αιτία του δυστυχήματος ήταν η δυσλειτουργία των μηχανών και η κακή κατάσταση του διαδρόμου απογείωσης και όχι ο πάγος στα φτερά. Το 1969 θα δικαιωθεί από μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων, αλλά κανείς από τους 23 ανθρώπους που χάθηκαν δεν θα γυρίσει πίσω… Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Sportday το 2008